Η φωτιά που άλλαξε την οικονομία του Λονδίνου
2 Σεπτεμβρίου 1666
Τα ξημερώματα της 2ας Σεπτεμβρίου 1666, μια φωτιά που ξεκίνησε από το αρτοποιείο του Thomas Farriner στην Pudding Lane εξελίχθηκε στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου, μία από τις μεγαλύτερες αστικές καταστροφές της ευρωπαϊκής ιστορίας. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε με τρομακτική ταχύτητα σε μια πόλη όπου τα ξύλινα σπίτια ήταν χτισμένα σχεδόν το ένα πάνω στο άλλο και συνέχισε να καίει για ημέρες.
σχετικά άρθρα
Η καταστροφή δεν ήταν μόνο κοινωνική. Ήταν ένα τεράστιο οικονομικό σοκ. Περίπου 13.000 κατοικίες καταστράφηκαν, σχεδόν 100.000 άνθρωποι έμειναν χωρίς σπίτι, ενώ η Bank of England έχει αναφέρει εκτιμήσεις για ζημιές περίπου 10 εκατ. στερλινών της εποχής. Καταστράφηκαν εμπορικά καταστήματα, αποθήκες, εργαστήρια, περιουσίες και έγγραφα που πιστοποιούσαν χρέη, δάνεια και ιδιοκτησίες, δημιουργώντας σοβαρές δυσλειτουργίες στις οικονομικές συναλλαγές.
Ωστόσο, μέσα από την καταστροφή προέκυψε και μία από τις σημαντικότερες χρηματοοικονομικές καινοτομίες. Η ανάγκη προστασίας της ακίνητης περιουσίας οδήγησε στη δημιουργία μιας οργανωμένης αγοράς ασφάλισης έναντι πυρκαγιάς. Ο οικονομολόγος και επιχειρηματίας Nicholas Barbon ίδρυσε λίγο αργότερα το Insurance Office for Houses, έναν από τους πρώτους οργανισμούς ασφάλισης κατοικιών από φωτιά. Η Bank of England έχει χαρακτηρίσει ουσιαστικά την ασφάλιση πυρός της εποχής ως το «fintech» του 17ου αιώνα.
Παράλληλα άλλαξε η ίδια η πολεοδομική οικονομία του Λονδίνου. Νέοι κανονισμοί επέβαλαν ευρύτερους δρόμους και μεγαλύτερη χρήση τούβλου και πέτρας αντί ξύλου, μειώνοντας τον κίνδυνο μελλοντικών καταστροφών. Η ανοικοδόμηση κινητοποίησε τεράστιους πόρους σε κατασκευές, εργασία, υλικά και χρηματοδότηση.
Η 2α Σεπτεμβρίου 1666 θυμίζει έτσι ότι οι μεγάλες κρίσεις δεν καταστρέφουν μόνο κεφάλαιο. Συχνά δημιουργούν καινούργιες αγορές. Και από τις στάχτες του Λονδίνου γεννήθηκε ουσιαστικά ένας από τους σημαντικότερους κλάδους της σύγχρονης χρηματοοικονομικής οικονομίας: η ασφάλιση περιουσίας και κινδύνου.
