Η Γαλλία δίνει 24 ευρώ και προσπαθεί να αγοράσει χρόνο
Η πρόωρη αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.502 ευρώ επιχειρεί να περιορίσει τις κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά ανοίγει νέο μέτωπο για επιχειρήσεις και δημόσια οικονομικά.
The news: Σε πρόωρη αύξηση του κατώτατου μισθού προχωρά η γαλλική κυβέρνηση, επιχειρώντας να εκτονώσει την κοινωνική ένταση.
σχετικά άρθρα
Ο πρωθυπουργός Sébastien Lecornu ανακοίνωσε ότι η αναπροσαρμογή θα πραγματοποιηθεί την 1η Δεκεμβρίου 2026, αντί για την 1η Ιανουαρίου 2027.
Ο καθαρός μηνιαίος κατώτατος μισθός θα αυξηθεί κατά 1,6%, στα περίπου 1.502 ευρώ, δηλαδή κατά 24 ευρώ.
Η απόφαση ανακοινώθηκε έπειτα από συναντήσεις με συνδικαλιστικές και εργοδοτικές οργανώσεις.
Τα συνδικάτα, ωστόσο, τη θεωρούν ανεπαρκή. Η CFDT ζητούσε αύξηση 100 ευρώ, ενώ η CGT διεκδικούσε αύξηση της τάξης του 10%.
The backstage: Πίσω από τη μικρή αριθμητικά αύξηση κρύβεται ένα μεγάλο δημοσιονομικό και πολιτικό πρόβλημα.
Η γαλλική κυβέρνηση αντιμετωπίζει κοινωνικές κινητοποιήσεις για το κόστος ζωής, την κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών και την οικονομική προοπτική των νέων.
Όμως τα περιθώρια για μεγάλες δημοσιονομικές παρεμβάσεις είναι περιορισμένα, καθώς το γαλλικό χρέος και η ανάγκη χρηματοδότησης του κράτους παραμένουν σημαντικά ζητήματα.
Επομένως, η κυβέρνηση επιχειρεί να προσφέρει μια άμεση βελτίωση στο διαθέσιμο εισόδημα, χωρίς να αναλάβει το κόστος μιας πολύ μεγαλύτερης μισθολογικής παρέμβασης.
Για τις επιχειρήσεις το πρόβλημα είναι διαφορετικό.
Μια αύξηση του κατώτατου μισθού μπορεί να ενισχύσει την κατανάλωση, αλλά αυξάνει και το κόστος εργασίας, ειδικά σε κλάδους χαμηλής παραγωγικότητας.
Η κυβέρνηση εξετάζει παράλληλα φορολογικές διευκολύνσεις και αλλαγές στις εργοδοτικές επιβαρύνσεις, προκειμένου να περιορίσει τις αντιδράσεις.
Το σημαντικότερο παρασκήνιο είναι ότι η Γαλλία πλησιάζει στις προεδρικές εκλογές του 2027, με την οικονομία και την αγοραστική δύναμη να αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.
Η πρόωρη αύξηση δεν αλλάζει από μόνη της τη δημοσιονομική πραγματικότητα.
Αποτελεί περισσότερο μια προσπάθεια διαχείρισης της κοινωνικής πίεσης παρά μια ολοκληρωμένη εισοδηματική μεταρρύθμιση.
Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα: Μπορεί μια κυβέρνηση να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των εργαζομένων με 24 ευρώ τον μήνα, όταν οι προσδοκίες είναι πολύ μεγαλύτερες;
