Η Κίνα ακριβαίνει στα εργοστάσια, αλλά όχι στα καταστήματα

Οι τιμές παραγωγού εκτοξεύονται κατά 5,7%, ενώ ο πληθωρισμός καταναλωτή περιορίζεται στο 0,7%, αποκαλύπτοντας ένα επικίνδυνο χάσμα για την κινεζική βιομηχανία.

Η Κίνα ακριβαίνει στα εργοστάσια, αλλά όχι στα καταστήματα

The news: Δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες παρουσιάζει η κινεζική οικονομία, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν τη Δευτέρα.

σχετικά άρθρα

Ο δείκτης τιμών παραγωγού αυξήθηκε κατά 5,7% τον Οκτώβριο, από 5% τον Σεπτέμβριο, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2022.

Αντίθετα, ο δείκτης τιμών καταναλωτή επιβραδύνθηκε στο 0,7%, από 0,9% τον προηγούμενο μήνα.

Η άνοδος των τιμών ενέργειας, εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αυξάνει το κόστος παραγωγής, ενώ η περιορισμένη εγχώρια ζήτηση εμποδίζει τις επιχειρήσεις να μεταφέρουν τις ανατιμήσεις στους καταναλωτές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι τιμές στον κλάδο επεξεργασίας πετρελαίου και συναφών καυσίμων αυξήθηκαν περίπου 35%.

The backstage: Η κινεζική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο που ανησυχεί τις αγορές.

Η χώρα εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια παραγωγική δυναμικότητα, αλλά η εσωτερική κατανάλωση δεν αναπτύσσεται με την ίδια ταχύτητα.

Όταν οι επιχειρήσεις αγοράζουν ακριβότερη ενέργεια και πρώτες ύλες, χωρίς να μπορούν να αυξήσουν αναλόγως τις τιμές πώλησης, τα περιθώρια κέρδους συμπιέζονται.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό για τους κλάδους που λειτουργούν με υψηλό όγκο παραγωγής και μικρά περιθώρια.

Το Πεκίνο έχει επιλέξει να στηρίζει την οικονομία κυρίως μέσω βιομηχανικών επενδύσεων, εξαγωγών και επιλεκτικών παρεμβάσεων, αντί για μια μεγάλη δημοσιονομική ενίσχυση της κατανάλωσης.

Όμως η στρατηγική αυτή έχει παρενέργειες.

Όσο περισσότερα αγαθά παράγονται για τις διεθνείς αγορές, τόσο εντονότερος γίνεται ο ανταγωνισμός με τις δυτικές βιομηχανίες.

Παράλληλα, η παρατεταμένη κρίση των ακινήτων περιορίζει την αίσθηση οικονομικής ασφάλειας των νοικοκυριών.

Η σημαντική άνοδος του πληθωρισμού παραγωγού δεν σημαίνει επομένως ότι η κινεζική ζήτηση έχει ανακάμψει.

Αντιθέτως, μπορεί να σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις βρίσκονται ανάμεσα σε δύο πιέσεις: Ακριβές εισροές και αδύναμη κατανάλωση.

Για τους επενδυτές, το κρίσιμο στοιχείο θα είναι η κερδοφορία των βιομηχανικών ομίλων και όχι απλώς η αύξηση των τιμών.

Η Κίνα παράγει περισσότερο κόστος από όσο μπορεί να απορροφήσει η εσωτερική της αγορά.