Μια λέξη που γέμισε νοήματα και ήρθε να απαντήσει σε κοινές και πολλαπλασιαστικές αγωνίες, σε μια ανατροφοδοτούμενη αναζήτηση της προόδου και της ευημερίας, η οποία διατρέχει οριζόντια τις γενιές των ανθρώπων.
σχετικά άρθρα
Ευρώπη… Με την Ελλάδα των κλασικών χρόνων να διατηρεί… πνευματικά δικαιώματα επί του ονόματος, πρωτίστως βέβαια επί του αξιακού, ιδεολογικού και ηθικού κώδικα, που μεταλαμπαδεύτηκε ακέραιος στο φωτογόνο κίνημα του Διαφωτισμού και την αισθητική παρέμβαση της Αναγέννησης.
Η Ευρώπη που… γεννήθηκε την 9η Μαΐου, ως διαρκές κληροδότημα της πρότασης του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών Ρομπέρτ Σουμάν, για τη συνεργασία των χωρών της Γηραιάς Ηπείρου στην παραγωγή χάλυβα και άνθρακα. Πεζό και συνάμα διορατικό, καθώς εκείνη η αφετηριακή έμπνευση, στα μέσα του προηγούμενου αιώνα, προσέφερε επαρκές κίνητρο ώστε οι ευρωπαϊκοί λαοί να παραμερίσουν τις συνήθεις διαφορές τους, και να αναζητήσουν την πρόοδο και την ευημερία σε συσκευασία… κοινοκτημοσύνης. Η Ενωμένη Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση που διαρκώς μεγαλώνει, ήταν προσανατολισμένη να απαντά στις προκλήσεις κάθε εποχής, με τη σιωπηλή και υποσυνείδητη προσδοκία να προλαβαίνει την εκδήλωσή τους. Να λειτουργεί προληπτικά, και, αν χρειαστεί, ως εκ των υστέρων καταλύτης για τη διόρθωση της κοινής πορείας.
Η γενέθλια ημέρα της Ευρώπης είναι γεμάτη οξύμωρα. Ταυτίζεται με την Ημέρα της Νίκης κατά των δυνάμεων του Άξονα, την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων της, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χάρη πρωτίστως στη θυσία εκατομμυρίων Σοβιετικών, που σταμάτησαν την προέλαση του Χίτλερ… εκεί πάνω. Ο Κόκκινος Στρατός ήταν εκείνος που με θυελλώδη αντεπίθεσή του απελευθέρωσε την κατεχόμενη Ευρώπη, το «σκοτάδι» του καθεστώτος της Μόσχας που ακολούθησε ωστόσο, δεν επέτρεψε τη γενναιόδωρη αναγνώριση εκείνης της ιστορικής θυσίας.
Επανερχόμαστε… Η Ευρώπη που οραματίστηκαν οι πατέρες της Ένωσης, η Ευρώπη που γεννήθηκε στις καρδιές των γενεών οι οποίες παρέδωσαν τη σκυτάλη στις επόμενες, έχει επουσιώδη σχέση με τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι ιδέες παραμένουν αλεξίσφαιρες, οι σημερινοί υπερασπιστές τους ωστόσο, σε επίπεδο ευρωπαϊκών ηγεσιών, αποδεικνύονται αφόρητα κατώτεροι των περιστάσεων, μοιραίοι και άβουλοι, όπως επισημαίνει στη σχετική ποιητική παρέμβασή του ο Κώστας Βάρναλης.
Η σημερινή Ευρώπη παρομοιάζει με ζαλισμένο διαβάτη. Έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Η ηγεσία της αδυνατεί να διαβάσει σωστά, να αποκωδικοποιήσει και να ερμηνεύσει τις πραγματικές ανάγκες και προτεραιότητες των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Με αναπόφευκτο αποτέλεσμα, αυτή η ασυγχώρητη υστέρηση να λειτουργεί σωρευτικά και να ανατροφοδοτεί την οριζόντια φθορά του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Η κρίση της Ιστορίας θα είναι αυστηρή για την αδυναμία των δικών μας γενεών να αντιστρέψουμε τη φθορά. Η κρίση των αγέννητων γενεών Ευρωπαίων πολιτών, θα είναι ακόμη αμείλικτη.
