Το συνδικάτο της Αλληλεγγύης και το τέλος του σοβιετικού μοντέλου
31 Αυγούστου 1980
Στις 31 Αυγούστου 1980, στα ναυπηγεία Λένιν του Γκντανσκ, η κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας αναγκάστηκε να υπογράψει μια ιστορική συμφωνία με τους απεργούς εργάτες, νομιμοποιώντας τη δημιουργία της «Αλληλεγγύης» (Solidarność). Ήταν το πρώτο ανεξάρτητο, μη κρατικό συνδικάτο σε ολόκληρο το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Πέρα από τον ρομαντισμό της δημοκρατικής εξέγερσης, το γεγονός αυτό υπήρξε ένα συντριπτικό μακροοικονομικό πλήγμα στα θεμέλια του σοβιετικού μοντέλου, το οποίο στην πραγματικότητα λειτουργούσε ως ένας στυγνός κρατικός καπιταλισμός. Η νομιμοποίηση της Αλληλεγγύης αποκάλυψε την απόλυτη υποκρισία του συστήματος: η κομματική ελίτ αντλούσε τεράστια υπεραξία από τη βιομηχανική εργασία, διατηρώντας το εργατικό κόστος σε επίπεδα εξαθλίωσης, ακριβώς όπως έπρατταν τα δυτικά μονοπώλια.
σχετικά άρθρα
Η υπογραφή αυτής της συμφωνίας σήμανε την απώλεια του απόλυτου κρατικού ελέγχου πάνω στην αγορά εργασίας. Όταν οι Πολωνοί εργάτες απέκτησαν το δικαίωμα της συλλογικής διαπραγμάτευσης, ολόκληρος ο κεντρικός σχεδιασμός κατέρρευσε. Οι ελλείψεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες έγιναν χαοτικές και ο πληθωρισμός εκτροχιάστηκε, καθώς το κράτος αδυνατούσε πλέον να επιβάλει μονομερώς τις ποσοστώσεις παραγωγής. Η 31η Αυγούστου του 1980 αποδεικνύει ότι κανένα οικονομικό σύστημα, όσο αυταρχικό κι αν είναι, δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα όταν βασίζεται στην απόλυτη καταστολή των μισθών και στην απουσία εργατικής εκπροσώπησης. Ήταν η αρχή του τέλους για τον σοβιετικό συνασπισμό, καθώς η εργατική τάξη επαναστάτησε ενάντια σε αυτούς που υποτίθεται ότι κυβερνούσαν στο όνομά της.
