Η εκτέλεση των Σάκο, Βαντσέτι και το μεταναστευτικό εργατικό κόστος
23 Αυγούστου 1927
Στις 23 Αυγούστου 1927, το αμερικανικό κράτος εκτέλεσε στην ηλεκτρική καρέκλα τους Ιταλούς μετανάστες αναρχικούς Νίκολα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι, κλείνοντας μια υπόθεση που είχε προκαλέσει παγκόσμια κατακραυγή. Αν και η δίκη τους παρουσιάστηκε ως ζήτημα ποινικής δικαιοσύνης και τρομοκρατίας, στον πυρήνα της επρόκειτο για μια καθαρά ταξική και μακροοικονομική σύγκρουση. Τη δεκαετία του 1920, το αμερικανικό βιομηχανικό κεφάλαιο βασιζόταν απολύτως σε στρατιές φτωχών, αναλώσιμων Ευρωπαίων μεταναστών για να κρατά τα εργοστάσια σε λειτουργία και το εργατικό κόστος σε επίπεδα εξαθλίωσης. Όταν αυτή η περιθωριοποιημένη μάζα άρχισε να ριζοσπαστικοποιείται και να απαιτεί συνδικαλιστικά δικαιώματα, το κράτος απάντησε με τον «Κόκκινο Τρόμο» (Red Scare).
σχετικά άρθρα
Η εκτέλεσή τους υπήρξε ένα εκκωφαντικό μήνυμα της βιομηχανικής ελίτ προς την αγορά εργασίας: κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης της εταιρικής εξουσίας και κάθε διεκδίκηση συλλογικών συμβάσεων θα αντιμετωπιζόταν με ωμή κρατική καταστολή. Οι εργάτες έπρεπε να παραμείνουν ένα φθηνό, ανοργάνωτο εξάρτημα στις αλυσίδες παραγωγής. Σήμερα, καθώς η παγκόσμια οικονομία στηρίζεται και πάλι στην επισφαλή εργασία μεταναστών, από τα αγροκτήματα της νότιας Ευρώπης μέχρι τις αποθήκες τεράστιων μονοπωλίων logistics, το μάθημα του 1927 επαναλαμβάνεται σιωπηλά. Η διατήρηση της παραγωγικότητας και των ιστορικών ρεκόρ κερδοφορίας στη Wall Street προϋποθέτει πάντα την ύπαρξη μιας φοβισμένης, κατακερματισμένης εργατικής τάξης. Η κρατική βία λειτουργεί ως ο απόλυτος εγγυητής ότι ο έλεγχος των μισθών θα παραμείνει στα χέρια του κεφαλαίου.
