Tο Μεξικό χρεοκοπεί και βυθίζει τη Λατινική Αμερική
20 Αυγούστου 1982
Στις 20 Αυγούστου 1982, ο υπουργός Οικονομικών του Μεξικού, Χεσούς Σίλβα Χέρτζογκ, δήλωσε επίσημα ενώπιον της διεθνούς τραπεζικής κοινότητας στη Νέα Υόρκη ότι η χώρα του αδυνατούσε να εξυπηρετήσει το υπέρογκο εξωτερικό χρέος των 80 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτή η ανακοίνωση έσκασε σαν βόμβα στα θεμέλια του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και αποτέλεσε το σημείο μηδέν για τη μεγάλη κρίση χρέους της Λατινικής Αμερικής, γνωστή και ως η «Χαμένη Δεκαετία» (La Década Perdida). Η γενεσιουργός αιτία αυτής της καταστροφής δεν βρισκόταν στο Μεξικό, αλλά στην Ουάσιγκτον.
Η ακραία απόφαση του επικεφαλής της Fed, Πολ Βόλκερ, να εκτοξεύσει τα αμερικανικά επιτόκια στο 20% για να χτυπήσει τον πληθωρισμό, στέγνωσε εν μία νυκτί την παγκόσμια ρευστότητα και πολλαπλασίασε το κόστος εξυπηρέτησης των δανείων του Τρίτου Κόσμου, τα οποία ήταν δολαριοποιημένα. Οι κορυφαίες αμερικανικές τράπεζες βρέθηκαν βαριά εκτεθειμένες και κινδύνευαν με άμεση κατάρρευση.
Εκείνη τη στιγμή, το ΔΝΤ παρενέβη δυναμικά. Όχι, όμως, για να σώσει το Μεξικό, αλλά για να διασώσει τα τραπεζικά μονοπώλια της Wall Street. Τα δάνεια διάσωσης δόθηκαν με τον απόλυτο εκβιασμό των προγραμμάτων διαρθρωτικής προσαρμογής: ιδιωτικοποιήσεις, άγρια συρρίκνωση του δημοσίου τομέα και δραματική μείωση του εργατικού κόστους. Η 20ή Αυγούστου του 1982 υπενθυμίζει την πιο κυνική μακροοικονομική αλήθεια: όταν η αμερικανική νομισματική πολιτική συσφίγγεται, οι αναπτυσσόμενες οικονομίες λειτουργούν ως οι απόλυτοι απορροφητήρες κραδασμών, θυσιάζοντας την ευημερία τους για να προστατευθεί η κερδοφορία του δυτικού κεφαλαίου.

