Ο χρυσός στο ναδίρ και ο νομισματικός πόλεμος
14 Ιουνίου 1999
Η 14η Ιουνίου 1999 έμεινε στην ιστορία ως η ημέρα που ο χρυσός κατέγραψε το ιστορικό χαμηλό εικοσαετίας, αγγίζοντας τα 252,80 δολάρια ανά ουγγιά.Ήταν η εποχή που ο Βρετανός υπουργός Οικονομικών, Γκόρντον Μπράουν, αποφάσιζε να εκποιήσει το μεγαλύτερο μέρος των εθνικών αποθεμάτων χρυσού της Βρετανίας, στο διαβόητο πλέον “Brown’s Bottom”. Εκείνη την περίοδο, εν μέσω της απόλυτης κυριαρχίας του αμερικανικού νομίσματος και της τεχνολογικής ευφορίας, τα πολύτιμα μέταλλα θεωρούνταν παρωχημένα. Η Δύση πίστευε αλαζονικά ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε περάσει οριστικά στην εποχή του απόλυτου ψηφιακού χρήματος και των παραγώγων.
σχετικά άρθρα
Σήμερα, η κοντόφθαλμη εκείνη πολιτική φαντάζει σχεδόν αυτοκτονική.Βρισκόμαστε στη δίνη ενός ανελέητου νομισματικού πολέμου, όπου το πετροδολάριο αμφισβητείται ευθέως. Οι κεντρικές τράπεζες των χωρών των BRICS, με αιχμή την Κίνα και τη Ρωσία, συσσωρεύουν φυσικό χρυσό με φρενήρεις ρυθμούς προκειμένου να αποδολαριοποιήσουν τα συναλλαγματικά τους αποθέματα. Η ανατίμηση του χρυσού στα σημερινά ιστορικά υψηλά αντανακλά την απόλυτη δυσπιστία απέναντι στο αμερικανικό χρέος και τον υψηλό πληθωρισμό.Όταν οι γεωπολιτικές κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη —από την Ουκρανία έως τα Στενά του Ορμούζ— οι επενδυτές εγκαταλείπουν τα πολύπλοκα νομισματικά στοιχήματα, όπως το επικίνδυνο Yen carry trade, και επιστρέφουν στο μοναδικό ασφαλές καταφύγιο. Η ιστορία του 1999 μας διδάσκει ότι η αποκοπή από τα πραγματικά, απτά περιουσιακά στοιχεία αποτελεί μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση που, όταν σκάσει, συμπαρασύρει μαζί της ολόκληρες παγκόσμιες αγορές.
