Ο πανικός των αγορών πριν τις ελληνικές κάλπες
14 Ιουνίου 2012
Το ημερολόγιο έδειχνε 14 Ιουνίου 2012, και η παγκόσμια οικονομία κρατούσε την ανάσα της. Μόλις τρία 24ωρα πριν από τις κρισιμότερες ελληνικές εκλογές της Μεταπολίτευσης, ο διεθνής οίκος Moody’s ανακοίνωνε την υποβάθμιση της ισπανικής πιστοληπτικής ικανότητας κατά τρεις βαθμίδες, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Η Ευρωζώνη βρισκόταν κυριολεκτικά στο χείλος της αβύσσου, με το ενδεχόμενο μιας άτακτης ελληνικής χρεοκοπίας και ενός άμεσου Grexit να θεωρείται το πιο πιθανό σενάριο στα γραφεία των μεγαλύτερων hedge funds.Εκείνες τις δραματικές ημέρες, το Χρηματιστήριο Αθηνών ζούσε ιστορικές στιγμές απαξίωσης και το τραπεζικό σύστημα της χώρας παρέμενε όρθιο αποκλειστικά χάρη στον μηχανισμό έκτακτης ρευστότητας (ELA) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.Αυτό το ιστορικό τραύμα άφησε ανεξίτηλα σημάδια που καθορίζουν ακόμη και σήμερα τη μακροοικονομική μας συμπεριφορά.
σχετικά άρθρα
Σήμερα, μπορεί τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων να έχουν επιστρέψει σε επίπεδα απόλυτης κανονικότητας και οι ελληνικές τράπεζες να καταγράφουν ισχυρή κερδοφορία, ωστόσο το μάθημα της απόλυτης έκθεσης στον συστημικό κίνδυνο δεν πρέπει να λησμονηθεί.Ζούμε σε μια συγκυρία ακριβού χρήματος, όπου τα σφάλματα νομισματικής πολιτικής ή οι απρόβλεπτες γεωπολιτικές κρίσεις μπορούν ακαριαία να ανατρέψουν το θετικό αφήγημα. Ο πανικός του 2012 αποδεικνύει πως η ανάπτυξη που βασίζεται σε συνεχή εξωτερικό δανεισμό, χωρίς ισχυρή παραγωγική βάση και χωρίς ουσιαστικό έλεγχο της ελεύθερης αγοράς, αποτελεί έναν πύργο από τραπουλόχαρτα. Για να διατηρηθεί η σημερινή σταθερότητα, απαιτείται θωράκιση από τις επικείμενες παγκόσμιες αναταράξεις και οριστική απομάκρυνση από τις αυταπάτες του παρελθόντος.
