Η νίκη των εργαζομένων στην UPS και τα συνδικάτα
19 Αυγούστου 1997
Στις 19 Αυγούστου 1997, η αμερικανική αγορά παρακολούθησε ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο για την εποχή του προχωρημένου νεοφιλελευθερισμού: την απόλυτη νίκη της εργασίας απέναντι στο κεφάλαιο. Ύστερα από μια σκληρή απεργία 15 ημερών, περισσότεροι από 185.000 εργαζόμενοι της εταιρείας διανομών UPS, οργανωμένοι στο συνδικάτο των Teamsters, ανάγκασαν τη διοίκηση σε πλήρη συνθηκολόγηση. Το βασικό τους αίτημα δεν ήταν απλώς μισθολογικό· ήταν η άμεση διακοπή της πρακτικής που μετέτρεπε τις σταθερές θέσεις πλήρους απασχόλησης σε επισφαλείς, κατακερματισμένες θέσεις μερικής απασχόλησης.
Η απεργία νέκρωσε κυριολεκτικά το αμερικανικό εμπόριο, σταματώντας τη ροή άνω του 80% των δεμάτων της εταιρείας και προκαλώντας ασφυξία στις εθνικές εφοδιαστικές αλυσίδες. Η μακροοικονομική σημασία αυτής της ημέρας υπήρξε τεράστια, καθώς απέδειξε το τρομακτικό, αόρατο κόστος που πληρώνουν τα μονοπώλια όταν διακόπτεται η φυσική ροή των εμπορευμάτων.
Ενώ η ψηφιακή οικονομία και το χρηματιστήριο της Wall Street γιγαντώνονταν, η πραγματική οικονομία απαιτούσε ανθρώπινα χέρια για τη μεταφορά του τελικού προϊόντος. Στη σημερινή, ακραία αυτοματοποιημένη gig economy (βλέπε Amazon, Uber), όπου το εργατικό κόστος συμπιέζεται ανελέητα από τους αλγόριθμους και τα συμβόλαια μηδενικών ωρών (zero-hour contracts), η 19η Αυγούστου του 1997 αποτελεί φάρο. Υπενθυμίζει διαχρονικά ότι οι ισχυρές συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι το μοναδικό θεσμικό ανάχωμα απέναντι στην απληστία των πολυεθνικών και τον βίαιο αποπληθωρισμό της αξιοπρέπειας του εργαζόμενου. Χωρίς τους διανομείς, η σύγχρονη κατανάλωση απλώς παύει να υφίσταται.

