Ο Πρόεδρος Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ υπογράφει τον νόμο που ιδρύει το Civilian Conservation Corps (Σώμα Πολιτικής Προστασίας), ένα από τα πιο επιτυχημένα προγράμματα του New Deal. Το πρόγραμμα προσέλαβε άμεσα εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους, ανύπαντρους νέους άνδρες για να φυτέψουν δέντρα, να χτίσουν πάρκα και να βελτιώσουν τις δημόσιες υποδομές.
Από μακροοικονομική σκοπιά, η 31η Μαρτίου 1933 είναι η πρακτική εφαρμογή του Κεϋνσιανισμού. Εν μέσω της Μεγάλης Ύφεσης, ο ιδιωτικός τομέας είχε καταρρεύσει και συσσώρευε μετρητά, αρνούμενος να επενδύσει. Η αγορά εργασίας δεν μπορούσε να αυτορρυθμιστεί. Ο Ρούζβελτ μετέτρεψε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στον απόλυτο «Εργοδότη Έσχατης Καταφυγής» (Employer of Last Resort).
Αυτή η άμεση δημοσιονομική παρέμβαση έλυσε δύο προβλήματα ταυτόχρονα: έδωσε ρευστότητα και αγοραστική δύναμη στη βάση της κοινωνίας (οι εργάτες έστελναν το μεγαλύτερο μέρος του μισθού στις οικογένειές τους) και δημιούργησε δημόσια αγαθά (υποδομές) που αύξησαν τη μακροπρόθεσμη παραγωγικότητα της χώρας, αποδεικνύοντας ότι το Κράτος μπορεί να δημιουργήσει πλούτο όταν η ελεύθερη αγορά παραλύει από τον φόβο.

