Περισσότεροι από 200.000 διαδηλωτές συγκεντρώνονται στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου. Η διαδήλωση καταλήγει στις χειρότερες ταραχές που είδε η βρετανική πρωτεύουσα τον 20ό αιώνα. Η αιτία δεν ήταν κάποιος πόλεμος, αλλά ένας νέος φόρος της Μάργκαρετ Θάτσερ: η Κοινοτική Επιβάρυνση (Community Charge), γνωστή στο λαό ως “Poll Tax”.
Μακροοικονομικά, το Poll Tax ήταν η επιτομή της Αντίστροφης ή Οριζόντιας Φορολογίας (Regressive Taxation). Αντί να φορολογεί την αξία του ακινήτου ή το εισόδημα (προοδευτική φορολογία), επέβαλε ένα σταθερό, ενιαίο ποσό (flat rate) σε κάθε ενήλικα, ανεξάρτητα από το αν ήταν δισεκατομμυριούχος ή άνεργος.
Η 31η Μαρτίου 1990 διδάσκει ότι η οικονομική θεωρία καταρρέει όταν αγνοεί το Κοινωνικό Συμβόλαιο. Η προσπάθεια της Θάτσερ να επιβάλει έναν απόλυτα «αναλογικό» φόρο κατέληξε να θεωρηθεί βαθιά άδικη, καταστρέφοντας την πολιτική της νομιμοποίηση (αναγκάστηκε να παραιτηθεί λίγους μήνες μετά). Απέδειξε ότι η φορολογία δεν είναι απλώς μια λογιστική άσκηση εσόδων, αλλά το πιο εκρηκτικό εργαλείο αναδιανομής του πλούτου.

