Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Γουίλιαμ Σιούαρντ, υπογράφει τη συνθήκη αγοράς της Αλάσκας από τη Ρωσική Αυτοκρατορία έναντι 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 2 σεντς ανά στρέμμα). Στην εποχή της, η κίνηση χλευάστηκε από τον Τύπο ως «Η Τρέλα του Σιούαρντ» (Seward’s Folly), θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ αγόρασαν απλώς ένα άχρηστο «παγωμένο κουτί».
σχετικά άρθρα
Μακροοικονομικά, αυτή είναι η απόλυτη επιβεβαίωση ότι το Κράτος οφείλει να επενδύει μακροπρόθεσμα (Long-termism), αγνοώντας τον βραχυπρόθεσμο πολιτικό κύκλο. Η Ρωσία του Τσάρουπούλησε την περιοχή επειδή χρειαζόταν απεγνωσμένα ρευστότητα μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο και θεωρούσε αδύνατη την υπεράσπισή της από τους Βρετανούς. Αντίθετα, οι ΗΠΑ αγόρασαν ένα γεωπολιτικό μονοπώλιο στον Ειρηνικό.
Η απόσβεση (ROI – Return on Investment) της αγοράς υπήρξε αστρονομική. Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, το «παγωμένο κουτί» αποκάλυψε αμύθητα κοιτάσματα χρυσού (Klondike Gold Rush), χαλκού, ξυλείας και, φυσικά, πετρελαίου. Η 30ή Μαρτίου 1867 μας διδάσκει ότι η πραγματική αξία της γης δεν κρίνεται από την τρέχουσα απόδοσή της, αλλά από τις κρυμμένες εφεδρείες πρώτων υλών που θα απαιτήσει το μέλλον.
