Η Ελβετία δημιουργεί μια ενιαία οικονομική αγορά
12 Σεπτεμβρίου 1848
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1848, η νέα Ομοσπονδιακή Σύνταξη της Ελβετίας έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου ελβετικού κράτους. Πίσω από τη θεσμική μεταβολή κρυβόταν όμως και μια πραγματική οικονομική επανάσταση. Μέχρι τότε η Ελβετία λειτουργούσε περισσότερο ως χαλαρή ένωση καντονιών παρά ως ενιαίος οικονομικός χώρος. Υπήρχαν διαφορετικά νομίσματα, εσωτερικοί δασμοί, διαφορετικοί κανόνες και σημαντικά εμπόδια στη μετακίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων.
σχετικά άρθρα
Η Ομοσπονδιακή Σύνταξη δημιούργησε τις προϋποθέσεις για μια ενιαία εσωτερική αγορά. Οι εσωτερικοί τελωνειακοί φραγμοί καταργήθηκαν, οι εξωτερικοί δασμοί πέρασαν στην αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και η κεντρική εξουσία απέκτησε εποπτεία σε κρίσιμες υποδομές, όπως οι κύριοι δρόμοι, οι γέφυρες και το ταχυδρομικό δίκτυο. Παράλληλα κατοχυρώθηκε η ελευθερία εμπορίου και βιομηχανίας, περιορίζοντας σημαντικά τον οικονομικό κατακερματισμό μεταξύ των καντονιών.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η νομισματική μεταρρύθμιση. Πριν από το 1848 κυκλοφορούσε στην Ελβετία ένα πολύπλοκο μωσαϊκό τοπικών νομισμάτων, με διαφορετικές αξίες και ισοτιμίες που δυσκόλευαν τις εμπορικές συναλλαγές. Η νέα συνταγματική τάξη μετέφερε τη νομισματική αρμοδιότητα από τα καντόνια στην ομοσπονδία και δημιούργησε τη νομική βάση για την εισαγωγή, το 1850, του ενιαίου ελβετικού φράγκου. Η Swissmint χαρακτηρίζει τη μεταρρύθμιση αυτή μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες του ελβετικού 19ου αιώνα.
Η οικονομική σημασία ήταν βαθιά. Μια επιχείρηση μπορούσε πλέον να συναλλάσσεται ευκολότερα πέρα από τα όρια του καντονιού της, οι μεταφορές έγιναν πιο αποτελεσματικές και το ομοσπονδιακό κράτος απέκτησε σταθερή πηγή εσόδων από τους εξωτερικούς τελωνειακούς δασμούς.
Η 12η Σεπτεμβρίου 1848 αποτελεί έτσι την αφετηρία ενός μοντέλου που αργότερα θα γίνει χαρακτηριστικό της Ελβετίας: πολιτική αποκέντρωση, αλλά ταυτόχρονα ενιαίος οικονομικός χώρος, κοινό νόμισμα και ισχυροί θεσμοί.
