Το μήνυμα Καραμανλή στο Μαξίμου – Η κόκκινη γραμμή για το καλώδιο και η νέα συζήτηση στη ΝΔ
Ο Κώστας Καραμανλής αποτελεί σημείο αναφοράς για τα εθνικά θέματα
Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού, η παρουσία Κυρανάκη και Μεϊμαράκη και η στάση του Μαξίμου που δεν επιλέγει την απομόνωσή του. Η παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο δεν ήταν μια ακόμη επετειακή ομιλία για την 28η Οκτωβρίου. Ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να μιλήσει με ιδιαίτερα καθαρό τρόπο για τα ελληνοτουρκικά, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το καλώδιο Κάσου–Κύπρου, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και τη στάση των δυτικών συμμάχων. Και σε ορισμένα σημεία άσκησε ευθεία κριτική στη λογική της ελληνοτουρκικής συνεννόησης.
σχετικά άρθρα
Η φράση του για το καλώδιο είναι χαρακτηριστική: οποιαδήποτε «άδεια» από την Τουρκία, ανεξάρτητα από το αν θα ονομαστεί ενημέρωση ή ανακοίνωση, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για τον Καραμανλή, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να δημιουργήσει προηγούμενο και να περιορίσει στην πράξη την ελληνική δυνατότητα να προχωρά σε έργα στο Αιγαίο χωρίς την τουρκική συναίνεση.
Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται στη συνολική του ανάγνωση. Ο Καραμανλής υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν να έχει απλώς ορισμένες επιμέρους «θεμιτές απαιτήσεις» που μπορούν να διευθετηθούν μέσα από έναν αμοιβαίο συμβιβασμό. Αντιθέτως, θεωρεί ότι υπάρχει ευρύτερη τουρκική στρατηγική για αλλαγή του status quo στο Αιγαίο. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο, όπως είπε, μπορεί να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, αποτελεί όμως επίδειξη ισχύος και προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της παρέμβασής του: ο Κώστας Καραμανλής θεωρεί ότι αποτελεί σημείο αναφοράς για τα εθνικά θέματα και μιλά από αυτή τη θέση. Δεν περιορίζεται σε μια γενική διαπίστωση περί ανάγκης εθνικής ενότητας. Παρεμβαίνει στη στρατηγική συζήτηση και καταθέτει τη δική του ανάγνωση για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται η Τουρκία.
Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία από τη στιγμή που στην αίθουσα βρίσκονταν πρόσωπα που συνδέονται άμεσα με τον σημερινό αλλά και τον ιστορικό κορμό της Νέας Δημοκρατίας.
Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ήταν εκεί. Και ήταν εκεί και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώην πρόεδρος της ΝΔ και νυν ευρωβουλευτής. Παρών φυσικά και ο Αντώνης Σαμαράς. Η παρουσία τους δεν σημαίνει αυτομάτως ότι συμφωνούν με κάθε λέξη ή κάθε εκτίμηση του πρώην πρωθυπουργού. Δείχνει όμως ότι η παρέμβαση Καραμανλή ακούγεται μέσα στο ευρύτερο γαλάζιο οικοσύστημα και όχι σε ένα πολιτικό περιθώριο έξω από τη ΝΔ.
Ιδιαίτερα η παρουσία του Κυρανάκη έχει τη δική της σημειολογία. Δεν πρόκειται για έναν πρώην υπουργό ή ένα πρόσωπο που έχει αποχωρήσει από την ενεργό κομματική λειτουργία. Είναι ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ. Η παρουσία του, επομένως, καταγράφεται πολιτικά.
Το ίδιο ισχύει, με διαφορετικό τρόπο, για τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Πρόκειται για μια φυσιογνωμία με βαθιές ρίζες στην παράταξη και έναν από τους ανθρώπους που μπορούν να λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές και τάσεις της ΝΔ.
Και εδώ υπάρχει ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο: το Μαξίμου δεν φαίνεται να επιλέγει την απομόνωση Καραμανλή. Δεν υπάρχει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, μια λογική «ο πρώην πρωθυπουργός μιλά και εμείς τον θέτουμε εκτός κάδρου». Αντιθέτως, η παρουσία στελεχών της ΝΔ στην εκδήλωση δείχνει ότι ο Καραμανλής εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως πρόσωπο με θεσμικό και πολιτικό βάρος στην παράταξη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Μαξίμου υιοθετεί τις θέσεις του. Σημαίνει όμως κάτι διαφορετικό και πολιτικά σημαντικό: ο Καραμανλής παραμένει συνομιλητής της μεγάλης συζήτησης για τα εθνικά θέματα μέσα στη ΝΔ.
Και αυτό ίσως είναι το βαθύτερο μήνυμα της βραδιάς.
Ο Καραμανλής δεν ανακοίνωσε επιστροφή στην ενεργό πολιτική. Δεν προανήγγειλε νέο κόμμα, ούτε αμφισβήτησε ευθέως την ηγεσία της ΝΔ. Επέλεξε όμως να επαναβεβαιώσει τον ρόλο του ως σημείου αναφοράς στα εθνικά ζητήματα και να καταθέσει δημόσια μια διαφορετική στρατηγική ανάγνωση των ελληνοτουρκικών.
Και ο Σαμαράς, από την πλευρά του, με τη χαρακτηριστική φράση «το θέμα δεν είναι αν τον άκουσα εγώ, άλλοι πρέπει να τον ακούσουν», μετέφερε το βάρος της παρέμβασης αλλού: προς αυτούς που έχουν σήμερα την ευθύνη των αποφάσεων.
Έτσι, στο Πολεμικό Μουσείο δεν υπήρχε μόνο ένας πρώην πρωθυπουργός που μίλησε για την 28η Οκτωβρίου. Υπήρχε μια ευρύτερη εικόνα της ΝΔ: Καραμανλής, Σαμαράς, Μεϊμαράκης και ταυτόχρονα ένας εν ενεργεία κομματικός αξιωματούχος, ο Κυρανάκης.
Και αυτό κάνει την παρέμβαση Καραμανλή κάτι περισσότερο από μια παρέμβαση ενός «πρώην». Την εντάσσει στη συνεχιζόμενη εσωτερική συζήτηση της ΝΔ για το πώς βλέπει την Τουρκία, τα εθνικά θέματα και τα όρια της ελληνοτουρκικής συνεννόησης.
