Αλλάζει αντίπαλο ο Μητσοτάκης προκρίνοντας τη δοκιμασμένη συνταγή που κερδίζει. Επαναφέρει την καταστροφική περίοδο Τσίπρα 2015-2019 με το δίλημμα “μπροστά ή πίσω”
σχετικά άρθρα
Ο πολιτικός σχεδιασμός του Κυριάκου Μητσοτάκη μπαίνει πλέον στην τελική ευθεία, με τον μαραθώνιο να παραδίδει τη σκυτάλη στο τελευταίο κατοστάρι πριν τις εκλογές.
Το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει συνειδητά να επαναφέρει στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης τον Αλέξη Τσίπρα και όχι τον Νίκο Ανδρουλάκη. Άλλωστε συνταγή που κερδίζει δεν την αλλάζεις.
Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν θεωρείται, καθώς στο κυβερνητικό επιτελείο εκτιμούν ότι η πόλωση με τον πρώην πρωθυπουργό εξακολουθεί να λειτουργεί συσπειρωτικά για τη βάση της Νέας Δημοκρατίας, ιδιαίτερα όσο πλησιάζει η εκλογική αναμέτρηση. Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως ο Αλέξης Τσίπρας στις δημοσκοπήσεις του Ιουνίου και με το κόμμα του ανακοινωμένο και επίσημα θα βρίσκεται πιθανά σε καλύτερη δημοσκοπική θέση από τον Νίκο Ανδρουλάκη με αποτέλεσμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να αποφασίζει ποιον θέλει για πολιτικό του αντίπαλο.
Το δίλημμα για τον πρωθυπουργό είναι ξεκάθαρο. Στην ουσία δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για καθαρή επιλογή. Τσίπρας ή Καρυστιανού όποιος και αν από τους δύο είναι αντίπαλός του θεωρεί ότι τους κερδίζει. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν έως τώρα δημοσκοπικά στοιχεία.
Το ξεκάθαρο δίλημμα: Δεξιά ή αριστερά
Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι το βασικό πολιτικό δίλημμα που μπορεί να κινητοποιήσει το συντηρητικό και κεντρώο ακροατήριο είναι το «μπροστά ή πίσω». Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να αναβιώσει τη σύγκριση ανάμεσα στη δική του διακυβέρνηση και την περίοδο 2015-2019, επενδύοντας στη μνήμη της οικονομικής και πολιτικής κρίσης που συνδέθηκε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Παράλληλα με την τακτική αυτή επανέρχεται το δίπολο «δεξιά – αριστερά» που πολώνει ακόμα περισσότερο το εκλογικό ακροατήριο.
Αντίθετα, το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη αντιμετωπίζεται ως ένας πιο «ρευστός» πολιτικός χώρος, με ψηφοφόρους που κινούνται ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και την κεντροαριστερά. Στο Μαξίμου εκτιμούν ότι μια ευθεία και σκληρή επίθεση προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να λειτουργήσει αντίστροφα, ενισχύοντας την εικόνα του ως βασικού αντιπάλου της κυβέρνησης και συσπειρώνοντας δυνάμεις γύρω του. Για αυτό και η κυβερνητική στρατηγική επιλέγει χαμηλότερους τόνους απέναντι στη Χαριλάου Τρικούπη, αποφεύγοντας να μετατρέψει τον Νίκο Ανδρουλάκη σε κεντρικό πρωταγωνιστή της προεκλογικής περιόδου. Μέχρι πρότινος ίσχυε το αντίθετο αφού δεν υπήρχε ακόμη καθαρό σήμα από Τσίπρα και φυσικά αόρατος ο εξαφανισμένος ΣΥΡΙΖΑ.
Χαμένο το ΠΑΣΟΚ
Παράλληλα, η επαναφορά του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική εξίσωση εξυπηρετεί και έναν δεύτερο στόχο: τη διατήρηση της πίεσης στον χώρο της κεντροαριστεράς. Στη Νέα Δημοκρατία θεωρούν ότι όσο το δημόσιο ενδιαφέρον περιστρέφεται γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό, τόσο δυσκολότερο γίνεται για το ΠΑΣΟΚ να εμφανιστεί ως η εναλλακτική δύναμη εξουσίας. Εξ ου και το ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης “πολεμάει” με πιο έντονο τρόπο τον Αλέξη Τσίπρα γνωρίζοντας τους κινδύνους που ενέχει η παρουσία του και για τον ίδιον προσωπικά.
Στελέχη της κυβερνητικής παράταξης σημειώνουν ακόμη ότι η προσωπική αντιπαράθεση Μητσοτάκη – Τσίπρα αποτελεί ένα γνώριμο και δοκιμασμένο πολιτικό πεδίο, με σαφή διαχωριστικά χαρακτηριστικά. Σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση επιδιώκει μέγιστη κομματική συσπείρωση και καθαρά διλήμματα, η επιλογή του πρώην πρωθυπουργού ως βασικού αντιπάλου θεωρείται πιο ασφαλής και πολιτικά αποτελεσματική από μια μετωπική σύγκρουση με τον Νίκο Ανδρουλάκη.
