Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επανακαθορίσει τη στρατηγική του σε μια περίοδο αυξημένων πολιτικών πιέσεων, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να θέτει ως βασικό στόχο την ενίσχυση του ρόλου του κόμματος ως αξιόπιστης αντιπολίτευσης και θεσμικού εγγυητή. Στο επίκεντρο της τακτικής του βρίσκεται η συστηματική ανάδειξη ζητημάτων που φθείρουν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη , όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, το σκάνδαλο των υποκλοπών και η παρατεταμένη ακρίβεια που πιέζει τα νοικοκυριά.
σχετικά άρθρα
Ο ίδιος αναφέρει πως τώρα είναι η ευκαιρία για αντεπίθεση που τα εσωκομματικά ζητήματα μετά το συνέδριο έχουν θαφτεί στο παρελθόν και δεν υφίσταται κίνδυνος ανάφλεξης.
Θεσμική πολιορκία
Σε θεσμικό επίπεδο, ο Ανδρουλάκης αναμένεται να κλιμακώσει την πίεση μέσω της Βουλής . Εξεταστικές επιτροπές, αιτήματα διαλεύκανσης και συνεχείς κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις συγκροτούν μια στρατηγική «θεσμικής πολιορκίας». Στόχος είναι να αναδειχθεί το ΠΑΣΟΚ ως δύναμη σοβαρότητας και υπευθυνότητας, που δεν επενδύει στον λαϊκισμό αλλά στη διαφάνεια και τη λογοδοσία. Η πρώτη μπαλωθιά θα είναι η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου στη Βουλή, την προσεχή Πέμπτη καθώς στη Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν ότι το θέμα όχι μόνο δεν έχει κλείσει, αλλά παραμένει ανοιχτή πληγή για την κυβέρνηση, αφήνοντας περιθώρια για νέες αποκαλύψεις και θεσμικές πιέσεις.
Δεύτερο μέτωπο είναι η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μετά το Πάσχα, το ΠΑΣΟΚ προσανατολίζεται στην κατάθεση κατά πάσα πιθανότητα αιτήματος για σύσταση προανακριτικής επιτροπής,
Σε πολιτικό επίπεδο, το κόμμα θα εντείνει την αντιπαράθεση με αιχμή την καθημερινότητα. Η ακρίβεια, οι τιμές στην ενέργεια και τα βασικά αγαθά αποτελούν πεδίο όπου επιχειρεί να εκφράσει τη μεσαία τάξη και τα πιο ευάλωτα στρώματα. Παράλληλα, οι υποκλοπές παραμένουν κομβικό ζήτημα, καθώς συνδέονται άμεσα με τον ίδιο τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, προσδίδοντας προσωπικό και πολιτικό βάθος στην αντιπαράθεση.
Στοχεύει σε Τσίπρα και Καρυστιανού
Ωστόσο, η στρατηγική Ανδρουλάκη δεν περιορίζεται μόνο στην πίεση προς την κυβέρνηση. Περιλαμβάνει και μια παράλληλη προσπάθεια αποδόμησης των κινήσεων του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επιχειρεί να επανέλθει ως κεντρικός πόλος της αντιπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να αποτρέψει τη συσπείρωση ενός «αντιδεξιού μετώπου» υπό τον Τσίπρα, προβάλλοντας τη δική του αυτόνομη στρατηγική και υπογραμμίζοντας τα όρια και τις ευθύνες της προηγούμενης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Παράλληλα, στο στόχαστρο βρίσκεται και η δημόσια παρουσία της Μαρία Καρυστιανού, η οποία εκφράζει κοινωνική αγανάκτηση και κινητοποιεί ένα φορτισμένο κοινό, ιδιαίτερα γύρω από την τραγωδία των Τεμπών. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να διαχωρίσει τη θεσμική πολιτική δράση από την αυθόρμητη κοινωνική διαμαρτυρία, φοβούμενη ότι τέτοιες φωνές μπορεί να ενισχύσουν αντισυστημικά χαρακτηριστικά ή να αξιοποιηθούν πολιτικά από άλλους χώρους.
Η συνολική στόχευση είναι διπλή: αφενός να αυξηθεί η πίεση προς την κυβέρνηση σε βαθμό που να δημιουργεί συνθήκες πολιτικής αστάθειας που να οδηγήσει σε εκλογές, και αφετέρου να κατοχυρωθεί το ΠΑΣΟΚ ως ο βασικός, αξιόπιστος εκφραστής της αντιπολίτευσης, απέναντι τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στις κινήσεις ανασύνταξης της ευρύτερης κεντροαριστεράς.
