Κυπριακό: ΟΗΕ, χαμένες ευκαιρίες και η σκληρή αλήθεια!
σχετικά άρθρα
Κουρτ Βαλντχάιμ, Χαβιέρ ντε Κουέγιαρ, Μπούτρος Μπούτρος Γκάλι, Κόφι Ανάν, Μπαν Κι Μουν, Αντόνιο Γκουτέρες. Έξι Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ, έξι διαφορετικές εποχές, αλλά ένα κοινό, τραγικό αποτέλεσμα στο Κυπριακό: παταγώδης αποτυχία. Το «φάντασμα» των χαμένων ευκαιριών, που συχνά επικαλούμαστε, είναι στην πραγματικότητα μια βολική αυταπάτη.
Από το μακρινό 1974, που ο «Αττίλας» εισέβαλε στην Κύπρο – ανοίγοντας τον δρόμο η προδοσία της ελληνικής χούντας – ο ΟΗΕ παρακολουθούσε. Δεν κατάφερε ούτε να αποτρέψει, ούτε να σταματήσει, ούτε καν να «παγώσει» την τουρκική εισβολή. Ούτε άσκησε την παραμικρή πίεση στην Τουρκία για τα Κατεχόμενα. Ένας ολόκληρος μισός αιώνας πέρασε, και η παράνομη κατοχή παγιώθηκε, η πληθυσμιακή σύνθεση αλλοιώθηκε δραματικά.
Γιατί λοιπόν η Λευκωσία και η Αθήνα επιμένουν να αναζητούν δήθεν «ευκαιρίες» που διαρκώς καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι; Πώς περιμένουμε να υπάρξουν τέτοιες ευκαιρίες, όταν η Άγκυρα έχει ξεκαθαρίσει ότι για αυτήν το Κυπριακό «λύθηκε» το ’74; Τα Κατεχόμενα είναι πλέον μια τουρκική επαρχία. Κανένας Γενικός Γραμματέας, κανένας μεσολαβητής, δεν πρόκειται να την πείσει να εγκαταλείψει τα κεκτημένα της.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή, αλλά πρέπει να την κοιτάξουμε κατάματα. Η συνεχής αγνόησή της είναι όχι μόνο τραγική, αλλά και επικίνδυνη. Κύπρος και Ελλάδα οφείλουν να χαράξουν μια νέα πολιτική, μια πραγματική Realpolitik. Να σχεδιάσουν το μέλλον τους με βάση τα δεδομένα, όχι με φαντασιώσεις. Κανείς τρίτος δεν θα μας φέρει πίσω τα Κατεχόμενα. Η απελευθέρωση, αν έρθει ποτέ, θα προέλθει από την ακριβή αντιστροφή της υποδούλωσής τους. Είναι η ώρα να δράσουμε, όχι να ελπίζουμε σε ξένες παρεμβάσεις.
