Κασιδιάρης: Ο κίνδυνος της προβολής και η δημοκρατία
σχετικά άρθρα
Η αποφυλάκιση του καταδικασμένου χρυσαυγίτη Ηλία Κασιδιάρη έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου στα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πυροδοτώντας έναν καυτό διάλογο για τα όρια της προβολής του και τις επιπτώσεις στη δημοκρατία. Είναι χρέος μας να καλύψουμε την είδηση ή μήπως η δημοσιότητα λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής» για τον εξτρεμισμό;
Το ερώτημα δεν είναι απλό. Από τη μία, η συζήτηση αφορά τα όρια μιας ανεκτικής δημοκρατίας που δίνει βήμα ακόμα και σε όσους την υπονομεύουν. Από την άλλη, τίθεται το ζήτημα αν η προβολή μιας εγκληματικής δράσης, όπως έχει κριθεί δικαστικά, στην πραγματικότητα ενισχύει όσους κινούνται ενάντια στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Ο Γιώργος Σεφερτζής, πολιτικός επιστήμονας, προειδοποιεί: «Μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα άκρως επικίνδυνο για τους δημοκρατικούς θεσμούς παιχνίδι». Τονίζει ότι η σιωπή δεν είναι λύση, καθώς θα ηρωοποιούσε τους νοσταλγούς της Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, η αποκάλυψη των κινδύνων απαιτεί επίγνωση ότι κανένα θεσμικό πλαίσιο δεν αρκεί από μόνο του, αν η ατζέντα των κινημάτων υιοθετείται από κυρίαρχα κόμματα.
«Δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο σημείο να αντιγράφουμε στην Πολιτική τις συνταγές που έκαναν παγκοσμίως διάσημο τον Στιβ Μπάνον», λέει ο Σεφερτζής, αναφερόμενος στην τακτική «flood the zone with shit». Αυτή η προσέγγιση, που συναντάμε συχνά στα Διεθνή πολιτικά δρώμενα, δείχνει πώς η παραπληροφόρηση υπονομεύει την αλήθεια.
Από την πλευρά του, ο Νίκος Παπασπύρου, αναπλ. καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ, υπογραμμίζει πως η δημοκρατία είναι πλουραλιστική, αλλά «δεν ισχύει το ίδιο με τον εξτρεμισμό. Με τη χρήση βίας, την υποκίνηση σε μίσος και καταπίεση. Εδώ το οξυγόνο τρέφει την πυρά».
Ο Παπασπύρου ξεκαθαρίζει ότι η κρατική απαγόρευση τιμωρεί την εγκληματική πράξη και προφυλάσσει θεσμούς όπως το Κοινοβούλιο. Ωστόσο, δεν είναι θεμιτό να απαγορεύσουμε στην κοινωνία να γνωρίζει τον «κακό της εαυτό». Η λογοκρισία, ιστορικά, παρεκτρέπεται. Το χρέος βαρύνει την ανεξάρτητη διανόηση, τα Μέσα Ενημέρωσης και τους δημοσιογράφους.
Ο ρόλος μας δεν είναι να αναμεταδίδουμε απλώς το θέαμα, αλλά να χαράσσουμε τα όρια πέρα από τα οποία η συζήτηση είναι απατηλή και υποκρύπτει βία και μίσος. Η δημοκρατία παραμένει ισχυρή, όχι συνομιλώντας με το έρεβος, αλλά όταν ελεύθεροι πολίτες συνομιλούν με σεβασμό στην ελευθερία και την ισότητα του συνομιλητή τους. Ποια είναι, λοιπόν, η ευθύνη σου ως αναγνώστη, σε αυτόν τον διαρκή διάλογο;
