Ηττημένοι νικητές: Το Μαξίμου τρέμει την «Πύρρειο»
σχετικά άρθρα
Το Μέγαρο Μαξίμου ζει στον ρυθμό μιας μεγάλης αγωνίας: την παγίδα της «πύρρειου νίκης» στις επερχόμενες εκλογές. Μια εκλογική επικράτηση κάτω του 30% θα μπορούσε να μετατραπεί σε πολιτική ήττα, αμφισβητώντας ευθέως την εικόνα κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο στόχος της τρίτης αυτοδυναμίας, που δημόσια προβάλλεται, απέχει παρασάγγας από τα σημερινά σενάρια.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ήδη σηκώσει το γάντι. Διευκρίνισε ότι αν η ΝΔ πέσει κάτω από 25%, χάνει το εκλογικό μπόνους και, αυτομάτως, τον πρώτο λόγο για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ακόμα και για το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Ένα μήνυμα που ταράζει τα νερά και δημιουργεί νέες δυναμικές.
Οι συζητήσεις εντός και εκτός κυβερνητικών τειχών φουντώνουν. Η πρόσφατη αναμέτρηση στη ΔΕΘ, σύμφωνα με τις πρώτες μετρήσεις, δεν δημιούργησε ένα νέο κύμα προσδοκιών. Η κυβέρνηση δεν βγήκε πληγωμένη, αλλά ούτε κι ενισχύθηκε αρκετά για να αλλάξει την αφετηρία της προεκλογικής περιόδου που διαρκεί σχεδόν οκτώ μήνες.
Ο Αντώνης Σαμαράς αποτελεί τον μεγάλο άγνωστο «Χ» της εξίσωσης. Μια αξιοσημείωτη διείσδυση από το, υπό συγκρότηση, κόμμα του πρώην πρωθυπουργού στις δεξαμενές της ΝΔ θα μπορούσε όντως να ανατρέψει τα σχέδια του Μαξίμου. Αν ο πυρήνας των συντηρητικών ψηφοφόρων βρει το άλλοθι μιας διάσπασης χωρίς ενοχές, η απώλεια ψήφων θα μετατρέψει μια εκλογική πρωτιά σε πολιτική ήττα. Η μετωπική σύγκρουση Μητσοτάκη – Σαμαρά και η τοξικότητα που προκύπτει στους ορόφους της δεξιάς πολυκατοικίας ίσως συγκρατήσουν πολλούς δυσαρεστημένους ψηφοφόρους στον καναπέ τους, επηρεάζοντας άμεσα την Πολιτική σκηνή.
Αντίστοιχα, η σύγκρουση Αλέξη Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη στην άλλη πλευρά του πολιτικού άξονα είναι πλέον σφοδρή. Και οι δύο γνωρίζουν καλά ότι ο τρίτος θα είναι διπλά χαμένος, ενώ οποιοδήποτε αποτέλεσμα κάτω από τον πήχη των εκλογών του 2023 θα αποβεί καταστροφικό για τους κομματικούς τους μηχανισμούς. Ο Ανδρουλάκης ελπίζει στα ηνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ για τον Τσίπρα, η πιθανότητα να μην εξασφαλίσει ούτε τη δεύτερη θέση θα δημιουργήσει νέα, καίρια ερωτήματα για τον πολιτικό του κύκλο.
Καθώς η κεντρική πολιτική σκηνή κινδυνεύει να μείνει από «ρεύμα» στο προεκλογικό οκτάμηνο, το Μαξίμου σχεδόν αναγκαστικά θα προσθέσει στο οπλοστάσιό του και την εξωτερική ατζέντα. Ο Γιώργος Φλωρίδης δεν είναι ο μόνος που προστρέχει στον εξ Ανατολών κίνδυνο για να δημιουργήσει αναχώματα. Ο Οκτώβριος μπορεί να φέρει γεγονότα στα εθνικά ζητήματα που θα υπερκαλύψουν άλλες αγωνίες. Η ηλεκτρική διασύνδεση με Κύπρο και Ισραήλ, ο νόμος του Ερντογάν για τη «Γαλάζια Πατρίδα», οι κινήσεις του Μακρόν και του Νετανιάχου, αλλά και η αναμενόμενη επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, αποτελούν κομμάτια μιας ευρύτερης Διεθνή στρατηγικής που μπορεί να δώσει ανάσες.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: θα καταφέρουν οι πολιτικοί μας ηγέτες να αποφύγουν την παγίδα των «ηττημένων νικητών» ή θα γράψουν ιστορία ως αυτοί που κέρδισαν μια μάχη αλλά έχασαν τον πόλεμο; Το μέλλον της χώρας κρέμεται από αυτές τις λεπτές ισορροπίες.
