Ο κόσμος και οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της Δύσης φαίνεται πως έχουν αφήσει την Αμερική μόνη της, παρακολουθώντας την να μετατρέπεται σταδιακά σε ένα κράτος-παρία. Για εμάς εδώ στην Ελλάδα, και ευρύτερα στην Ευρώπη, η παρακολούθηση των αμερικανικών τεκταινόμενων είχε πάντα μια απόχρωση γεωπολιτικής εξάρτησης. Όμως, η εικόνα που μεταφέρουν πλέον οι ίδιοι οι Αμερικανοί αναλυτές από το εσωτερικό της χώρας τους, είναι αυτή μιας αυτοκρατορίας σε ελεύθερη πτώση, η οποία αναζητά απεγνωσμένα έναν αντιπερισπασμό.
σχετικά άρθρα
Αντί η Ουάσιγκτον να επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση της εσωτερικής οικονομικής ασφυξίας —εκεί όπου ο μέσος πολίτης αδυνατεί πλέον να ανταπεξέλθει στο κόστος διαβίωσης— η αμερικανική ηγεσία επέλεξε τον δρόμο της σύγκρουσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν την «Επιχείρηση Επική Οργή» (Operation Epic Fury), έναν τίτλο που μοιάζει επικίνδυνα αβαθής, βυθίζοντας επίσημα την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.
Το Γεωπολιτικό Ρήγμα: Η Ηχηρή Απουσία του ΝΑΤΟ
Αυτό που εσκεμμένα υποβαθμίζεται από τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα είναι μια ιστορική πρωτιά: για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, οι ΗΠΑ μπαίνουν σε μια πολεμική σύρραξη εντελώς μόνες. Το ΝΑΤΟ και οι στενότεροι σύμμαχοι της Ουάσιγκτον είπαν ένα ξεκάθαρο «όχι». Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Γερμανία εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, νίπτοντας τας χείρας τους.
Από την ευρωπαϊκή μας σκοπιά, η στάση αυτή δεν προκαλεί έκπληξη. Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι κοιτούν πλέον τις ΗΠΑ και βλέπουν την πραγματική τους εικόνα: ένα έθνος πνιγμένο στο χρέος, ανίκανο να επιλύσει τις δομικές του κρίσεις, που εκλιπαρεί για έναν νέο πόλεμο. Η Βορειοατλαντική Συμμαχία διατηρεί αμυντικές περιπολίες για να προστατευτεί από ενδεχόμενη διάχυση της κρίσης, αλλά αρνείται κατηγορηματικά να περάσει στην επίθεση. Το κίνημα “Hedge America” —η στρατηγική αποστασιοποίησης από τις αμερικανικές παρορμήσεις— είναι πλέον απτή πραγματικότητα. Η Αμερική, διπλωματικά και στρατιωτικά, μπαίνει σε καραντίνα.
Η Οικονομική Αιμορραγία και η Απάτη του Πολέμου
Περνώντας στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η αντίθεση είναι σοκαριστική. Αμερικανοί αναλυτές, μεταφέροντας την εικόνα από την καρδιά της χώρας, όπως το Οχάιο, περιγράφουν μια κοινωνία που παλεύει με τον πληθωρισμό. Οι πολίτες αγωνιούν για το πώς θα αγοράσουν βρεφικές πάνες ή βασικά είδη διατροφής, τα οποία έχουν ανατιμηθεί δραματικά. Η χώρα δεν μπορεί να συντηρήσει τις ίδιες της τις υποδομές. Κι όμως, ως εκ θαύματος, το σύστημα βρήκε επιπλέον 500 δισεκατομμύρια δολάρια για να χρηματοδοτήσει άλλη μια μαζική στρατιωτική επιχείρηση, «τερματίζοντας» την τελευταία πιστωτική κάρτα του αμερικανικού κράτους.
Πρόκειται για μια колоссиαία μεταφορά πλούτου. Οι μόνοι που θα επωφεληθούν από αυτόν τον πόλεμο είναι οι πετρελαϊκές εταιρείες, ο αμυντικός τομέας και η Wall Street. Η «Main Street» —η πραγματική οικονομία και οι απλοί πολίτες— θα κληθεί να πληρώσει τον λογαριασμό μέσω των δασμών, του πληθωρισμού και των υψηλών επιτοκίων. Ο πόλεμος, σε αυτή τη φάση της αμερικανικής ιστορίας, περιγράφεται από τους ίδιους τους Αμερικανούς ως μια αδίστακτη απάτη (grift) εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Η Ηθική Χρεοκοπία και η Κοινωνική Αναισθησία
Οι επιχειρήσεις σε ιρανικό έδαφος περιλάμβαναν στρατιωτικές εγκαταστάσεις και πυρηνικές υποδομές, αλλά το τίμημα σε ανθρώπινες ζωές είναι ήδη βαρύ. Ο βομβαρδισμός ενός δημοτικού σχολείου, που στοίχισε τη ζωή σε 57 νεαρά κορίτσια, θα έπρεπε να αποτελεί σημείο καμπής. Η απάντηση του Ιράν, με χτυπήματα σε βάσεις στα ΗΑΕ, το Κατάρ και το Μπαχρέιν, δείχνει ότι η κλιμάκωση είναι ανεξέλεγκτη.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, δεν είναι μόνο η απώλεια της αμερικανικής ηθικής αξιοπιστίας διεθνώς, αλλά η πλήρης απάθεια στο εσωτερικό. Όπως χαρακτηριστικά σημειώνουν οι παρατηρητές, οι Αμερικανοί συνεχίζουν τη ζωή τους ανενόχλητοι. Πίνουν τον καφέ τους, ψωνίζουν στις τοπικές αγορές και αγνοούν πλήρως ότι η χώρα τους μόλις άνοιξε τις πύλες της κολάσεως στη Μέση Ανατολή. Ο φόβος, η προπαγάνδα περί «επικείμενης πυρηνικής απειλής» και ο καταναλωτικός λήθαργος έχουν δημιουργήσει μια φούσκα ψευδαισθήσεων.
Η αποσύνδεση του αμερικανικού λαού από τα ξένα πεδία μαχών είναι πλέον πλήρης. Οι πόλεμοι έχουν μετατραπεί σε απλό θόρυβο παρασκηνίου, ένα «καταναλωτικό καρναβάλι» που αποσπά την προσοχή από το γεγονός ότι εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν βασισμένοι σε κατασκευασμένα αφηγήματα.
Οι Παγκόσμιες Επιπτώσεις και η Επόμενη Μέρα
Η αυταπάτη της ασφάλειας θα καταρρεύσει σύντομα. Οι διεθνείς αγορές ετοιμάζονται για το απόλυτο σοκ. Με τις πτήσεις να καθηλώνονται παγκοσμίως και τον πλανήτη να περιμένει με κομμένη την ανάσα το ενδεχόμενο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, η παγκόσμια προσφορά πετρελαίου βρίσκεται προ ενός καταστροφικού σημείου συμφόρησης. Για εμάς στην Ευρώπη, αυτό μεταφράζεται σε μια άμεση, βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου και εκτόξευση του ενεργειακού κόστους.
Οι μέρες της αυτοκρατορίας και του παλαιού δόγματος έχουν παρέλθει. Η Αμερική συμπεριφέρεται πλέον ως ένας κακοήθης δρώντας στον 21ο αιώνα. Η απόφαση πολλών Αμερικανών —όπως του αναλυτή της σημερινής μας ανασκόπησης— να αναζητήσουν καταφύγιο στην Ευρώπη, καταδεικνύει την απόλυτη ρήξη εμπιστοσύνης μεταξύ των σκεπτόμενων πολιτών και του κράτους τους.
Ο λογαριασμός για την «Επιχείρηση Επική Οργή» θα επιστραφεί τελικά στην αμερικανική κοινωνία. Οι Αμερικανοί πολίτες είναι αυτοί που, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, δεν θα κρατούν απλώς τους απλήρωτους λογαριασμούς, αλλά και τους σάκους με τις σορούς που θα αρχίσουν να επιστρέφουν από τα μέτωπα. Η Δύση αλλάζει μορφή, η αμερικανική ηγεμονία αποσυντίθεται εκ των έσω, και εμείς στην Ευρώπη καλούμαστε να θωρακιστούμε απέναντι στις συνέπειες ενός πολέμου που αρνηθήκαμε να συνυπογράψουμε.
