Το μεγάλο «χειρουργείο» της Volkswagen: Κόβει 100.000 θέσεις και παρκάρει τη μισή γκάμα στο γκαράζ
Η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση στην 89χρονη ιστορία του γερμανικού ομίλου φέρνει άλλες 50.000 περικοπές, δραστική απλοποίηση προϊόντων και αβεβαιότητα για τέσσερα εργοστάσια
Η Volkswagen βάζει μπροστά τη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της 89χρονης ιστορίας της, επιχειρώντας να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα που δεν λύνεται πλέον με μικρές διορθώσεις κόστους. Το εποπτικό συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα το Future Plan 2030, ένα εκτεταμένο πρόγραμμα που προβλέπει περίπου 50.000 επιπλέον περικοπές θέσεων εργασίας σε ολόκληρο τον όμιλο, σημαντική συρρίκνωση της προϊοντικής πολυπλοκότητας και επανεξέταση παραγωγικών μονάδων που δεν θεωρούνται βιώσιμες με τη σημερινή τους μορφή.
Οι νέες μειώσεις έρχονται να προστεθούν σε περίπου 50.000 αποχωρήσεις που έχουν ήδη συμφωνηθεί έως το 2030 στις Volkswagen, Audi, Porsche και CARIAD στη Γερμανία. Έτσι, το συνολικό αποτύπωμα της αναδιάρθρωσης φτάνει περίπου τις 100.000 θέσεις, σε έναν όμιλο που απασχολεί περισσότερους από 650.000 εργαζομένους παγκοσμίως.
Η αγορά υποδέχθηκε θετικά την απόφαση. Στις 4 Σεπτεμβρίου η μετοχή έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 11 εβδομάδων, καταγράφοντας άνοδο σχεδόν 6%, καθώς επενδυτές είδαν στη συμφωνία ένδειξη ότι η πολύπλοκη διοικητική δομή της Volkswagen εξακολουθεί να μπορεί να λάβει δύσκολες αποφάσεις.
Λιγότερα αυτοκίνητα, πολύ λιγότερες εκδόσεις

Το σχέδιο δεν περιορίζεται στο προσωπικό. Μέχρι το 2035 ο όμιλος σκοπεύει να περιορίσει σταδιακά έως και κατά 50% τον αριθμό των μοντέλων που προσφέρει, επικεντρώνοντας τις επενδύσεις του στα τμήματα της αγοράς που θεωρεί ελκυστικότερα.
Ακόμη μεγαλύτερο «ψαλίδι» προβλέπεται στην πολυπλοκότητα της προσφοράς. Ο αριθμός διαθέσιμων εκδόσεων, εξοπλισμών και διαμορφώσεων μπορεί να μειωθεί έως 75%. Η λογική είναι απλή: λιγότεροι συνδυασμοί σημαίνουν χαμηλότερο κόστος εξέλιξης και παραγωγής, μεγαλύτερο όγκο ανά προϊόν και δυνατότητα συγκέντρωσης κεφαλαίων εκεί όπου η διοίκηση περιμένει μεγαλύτερη απόδοση.
Πρόκειται για σημαντική αλλαγή για έναν όμιλο που επί δεκαετίες δημιούργησε ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο μοντέλων και παραλλαγών κάτω από διαφορετικά εμπορικά σήματα. Η ίδια η Volkswagen αναγνωρίζει πλέον ότι αυτή η πολυπλοκότητα αποτελεί μέρος του προβλήματος κόστους που επιχειρεί να αντιμετωπίσει.
Τέσσερις μονάδες περιμένουν απάντηση

Το δυσκολότερο κομμάτι αφορά τη γερμανική παραγωγική βάση. Για τα εργοστάσια σε Emden, Hannover, Zwickau και Neckarsulm δεν υπάρχει εγγυημένη ανάθεση νέων προϊόντων μετά τη σταδιακή ολοκλήρωση των σημερινών προγραμμάτων τους μεταξύ 2031 και 2034.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει αποφασιστεί το κλείσιμό τους. Η διοίκηση καλείται να εξετάσει εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες μπορούν να περιλαμβάνουν διαφορετική χρήση ή ακόμη και αξιοποίηση υπό νέο ιδιοκτήτη. Ο Olaf Lies, πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας, η οποία ελέγχει το 20% των δικαιωμάτων ψήφου στη Volkswagen, τόνισε ότι το λουκέτο δεν αποτελεί ειλημμένη απόφαση.
Η συγκεκριμένη διάκριση έχει σημασία, επειδή η εξεύρεση λύσης για τις εγκαταστάσεις θα αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα σημεία της εφαρμογής του προγράμματος. Η εταιρεία έχει ήδη αναγνωρίσει ότι διαθέτει πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα στην Ευρώπη, την ώρα που η ζήτηση δεν δικαιολογεί τη διατήρηση ολόκληρου του σημερινού δικτύου με τους ίδιους όρους.
Κίνα, δασμοί και περιθώρια που στενεύουν

Πίσω από τις αποφάσεις βρίσκεται μια συσσώρευση πιέσεων. Οι πωλήσεις στην Κίνα, που επί χρόνια λειτουργούσε ως μηχανή κερδοφορίας για τον γερμανικό όμιλο, έχουν υποχωρήσει καθώς οι τοπικοί κατασκευαστές κερδίζουν έδαφος. Στις ΗΠΑ οι δασμοί επιβαρύνουν περαιτέρω το κόστος, ενώ στην Ευρώπη οι ασιατικές εταιρείες αυξάνουν την παρουσία τους σε μια αγορά χωρίς ισχυρή ανάπτυξη.
Το αποτέλεσμα φαίνεται ήδη στους αριθμούς. Το λειτουργικό περιθώριο του ομίλου υποχώρησε στο 3,8% το πρώτο εξάμηνο του 2026, έναντι 7,9% το 2022. Για μια επιχείρηση με το μέγεθος και τις τεράστιες επενδυτικές ανάγκες της Volkswagen, η διαφορά αυτή εξηγεί γιατί η διοίκηση θεωρεί ότι η σημερινή δομή δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς βαθύτερες παρεμβάσεις.
Η συμφωνία, πάντως, λύνει μόνο το πρώτο μέρος του προβλήματος. Οι λεπτομέρειες των νέων περικοπών πρέπει ακόμη να συμφωνηθούν με τα συνδικάτα, ενώ για μεγάλο μέρος των γερμανικών δραστηριοτήτων ισχύουν εγγυήσεις απασχόλησης έως το 2030. Ο Oliver Blume έχει εκτιμήσει ότι περίπου το μισό της πρόσθετης εξοικονόμησης προσωπικού θα πρέπει να προέλθει από τη Γερμανία, κάτι που αντιστοιχεί ενδεικτικά σε περίπου 25.000 θέσεις.
Για τη Volkswagen, επομένως, η έγκριση του Future Plan 2030 δεν αποτελεί το τέλος της αναδιάρθρωσης αλλά την έναρξη της δυσκολότερης φάσης της. Το σχέδιο είναι πλέον στο τραπέζι και η αγορά έδειξε ότι το εγκρίνει. Αυτό που απομένει είναι να αποδειχθεί εάν ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σύνθετους αυτοκινητιστικούς ομίλους στον κόσμο μπορεί πράγματι να γίνει τόσο μικρότερος, απλούστερος και φθηνότερος όσο προβλέπει στα χαρτιά.

