Honda και Nissan χώρισαν πριν από τον… γάμο, αλλά θα μοιράζονται τον ίδιο εγκέφαλο
Μετά το ναυάγιο της συγχώνευσης, οι δύο ιαπωνικοί όμιλοι ενώνουν δυνάμεις σε υπολογιστές, λειτουργικό σύστημα και λογισμικό, κατανέμοντας το αυξανόμενο κόστος της επόμενης γενιάς οχημάτων
Ο επιχειρηματικός «γάμος» της Honda με τη Nissan δεν έγινε ποτέ. Οι δύο ιαπωνικές αυτοκινητοβιομηχανίες, όμως, φαίνεται ότι βρήκαν έναν πολύ πιο πρακτικό τρόπο να μείνουν μαζί. Αντί να μοιραστούν μια εταιρεία, θα μοιραστούν μέρος του ηλεκτρονικού «εγκεφάλου» των αυτοκινήτων τους.
Honda και Nissan υπέγραψαν στις 31 Αυγούστου συμφωνία κοινής ανάπτυξης για την τυποποίηση βασικών ηλεκτρονικών μονάδων ελέγχου, αλλά και του λειτουργικού συστήματος, σημαντικών τμημάτων του ενδιάμεσου λογισμικού και του λογισμικού ελέγχου του οχήματος που θα λειτουργούν πάνω σε αυτές. Η κοινή ηλεκτρική και ηλεκτρονική αρχιτεκτονική προγραμματίζεται να χρησιμοποιηθεί στα οχήματα νέας γενιάς των δύο εταιρειών από το οικονομικό έτος 2029.
Πρόκειται για συνεργασία πολύ βαθύτερη από την κοινή αγορά κάποιων εξαρτημάτων. Καθώς το αυτοκίνητο μετατρέπεται σταδιακά σε μια υπολογιστική πλατφόρμα πάνω σε τροχούς, Honda και Nissan επιλέγουν να μοιραστούν ένα μέρος της ακριβότερης τεχνολογικής υποδομής που θα βρίσκεται κάτω από διαφορετικά μοντέλα και διαφορετικά σήματα.
Η τεχνολογική συνεργασία επέζησε


Η σχέση των δύο εταιρειών έχει περάσει από αρκετά στάδια. Τον Μάρτιο του 2024 άρχισαν να εξετάζουν στρατηγική συνεργασία στην ηλεκτροκίνηση και στα οχήματα που καθορίζονται από λογισμικό, ενώ τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς υπέγραψαν μνημόνιο για πιθανή επιχειρηματική ενοποίηση.
Εκείνο το πολύ μεγαλύτερο σχέδιο κατέρρευσε τον Φεβρουάριο του 2025. Οι διαπραγματεύσεις για τη δημιουργία ενός από τους μεγαλύτερους αυτοκινητιστικούς ομίλους στον κόσμο τερματίστηκαν, μεταξύ άλλων, μετά την πρόταση να μετατραπεί η Nissan σε θυγατρική της Honda. Η τεχνολογική συνεργασία, ωστόσο, δεν εγκαταλείφθηκε.
Η νέα συμφωνία δείχνει πλέον πού μπορεί να καταλήξει αυτή η σχέση. Δεν υπάρχει ανταλλαγή μετοχών, κοινή εταιρική ομπρέλα ή ανάγκη να αποφασιστεί ποιος θα ελέγχει ποιον. Υπάρχει όμως ένα πεδίο στο οποίο και οι δύο έχουν ισχυρό οικονομικό κίνητρο να συνεργαστούν: το λογισμικό.
Γιατί το λογισμικό κοστίζει όλο και περισσότερο
Τα σύγχρονα αυτοκίνητα χρησιμοποιούν μεγάλο αριθμό ηλεκτρονικών μονάδων για διαφορετικές λειτουργίες. Η επόμενη γενιά οχημάτων μετακινείται προς πιο συγκεντρωμένες αρχιτεκτονικές, στις οποίες ισχυρότεροι κεντρικοί υπολογιστές αναλαμβάνουν περισσότερες λειτουργίες και συνεργάζονται με επιμέρους μονάδες διαφορετικών ζωνών του αυτοκινήτου. Αυτό επιτρέπει στον κατασκευαστή να προσθέτει ή να βελτιώνει λειτουργίες μέσω ενημερώσεων λογισμικού, αντί κάθε δυνατότητα να είναι μόνιμα δεμένη με ένα συγκεκριμένο εξάρτημα από τη στιγμή της παραγωγής.
Για Honda και Nissan, όμως, η ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας απαιτεί τεράστιες επενδύσεις σε μηχανικούς, υπολογιστική ισχύ, δοκιμές και ασφάλεια. Οι ίδιες οι εταιρείες αναφέρουν ως βασικούς λόγους της συνεργασίας την ανάγκη για μεγαλύτερη ταχύτητα στην έρευνα και ανάπτυξη και καλύτερη αποδοτικότητα των επενδύσεων.
Με απλά λόγια, αντί να πληρώνουν δύο φορές για να δημιουργήσουν διαφορετικές εκδοχές της ίδιας θεμελιώδους υποδομής, μπορούν να μοιράζονται το κόστος εκεί όπου ο πελάτης δεν χρειάζεται απαραίτητα να βλέπει τη διαφορά.
Κοινή βάση δεν σημαίνει ίδια αυτοκίνητα

Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο της συμφωνίας. Nissan και Honda δεν ανακοίνωσαν ότι τα μελλοντικά μοντέλα τους θα χρησιμοποιούν ολόκληρο το ίδιο λογισμικό ούτε ότι θα μετατραπούν σε διαφορετικά αμαξώματα πάνω σε ένα κοινό τεχνολογικό προϊόν.
Η συμφωνία αφορά την τυποποίηση βασικών ηλεκτρονικών μονάδων και θεμελιωδών επιπέδων λογισμικού. Πάνω σε αυτή την κοινή βάση, καθεμία μπορεί να εξακολουθεί να αναπτύσσει διαφορετικές λειτουργίες, περιβάλλον χρήστη και χαρακτηριστικά που διατηρούν την ταυτότητα των μοντέλων της.
Το μοντέλο θυμίζει, σε διαφορετική κλίμακα, όσα συμβαίνουν ήδη σε άλλους κλάδους τεχνολογίας: η κοινή υποδομή δεν σημαίνει αναγκαστικά κοινό τελικό προϊόν. Σημαίνει ότι τα ακριβά και λιγότερο ορατά θεμέλια δεν χρειάζεται να κατασκευάζονται δύο φορές.
Η Κίνα αυξάνει την πίεση
Η συμφωνία έχει και έναν τρίτο πρωταγωνιστή που δεν βρίσκεται στο τραπέζι: τον κινεζικό ανταγωνισμό. Κατασκευαστές όπως η BYD έχουν αυξήσει δραματικά την παρουσία τους διεθνώς, ενώ οι κινεζικές εταιρείες κινούνται με μεγάλη ταχύτητα στην ενσωμάτωση νέων ψηφιακών λειτουργιών, συνδεσιμότητας και προηγμένων συστημάτων υποβοήθησης.

Το Reuters συνδέει ευθέως τη συνεργασία των δύο ιαπωνικών ομίλων με την ανάγκη αντιμετώπισης του αυξανόμενου κόστους ανάπτυξης και της πίεσης από τους ταχύτερα κινούμενους κινεζικούς ανταγωνιστές. Παράλληλα, η Mitsubishi Motors, στην οποία η Nissan διατηρεί συμμετοχή, βρίσκεται σε συζητήσεις για πιθανή συμμετοχή στη συνεργασία.
Εάν τελικά προστεθεί και η Mitsubishi, η κοινή τεχνολογική βάση θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε έναν κλάδο όπου το κόστος του λογισμικού μοιράζεται αποτελεσματικότερα όσο περισσότερα αυτοκίνητα το χρησιμοποιούν.
Μικρότερη συμφωνία, ίσως πιο εφαρμόσιμη
Η νέα συνεργασία δεν αναβιώνει τη συγχώνευση και δεν αποτελεί βήμα προς αυτήν, τουλάχιστον με βάση όσα έχουν ανακοινωθεί. Η Honda ανέφερε μάλιστα σε χρηματιστηριακή κατάθεση ότι η συμφωνία δεν αναμένεται να έχει ουσιώδη επίδραση στα ενοποιημένα οικονομικά αποτελέσματά της για τη χρήση που ολοκληρώνεται τον Μάρτιο του 2027.
Αυτό που προσφέρει είναι κάτι λιγότερο θεαματικό αλλά πολύ πιο συγκεκριμένο. Οι δύο εταιρείες μπορούν να παραμείνουν ανεξάρτητες, να συνεχίσουν να ανταγωνίζονται στις εκθέσεις και στις πωλήσεις, αλλά να μοιράζονται πίσω από τα φώτα ένα μέρος του κόστους που απαιτείται για να παραμείνουν ανταγωνιστικές απέναντι σε Tesla, κινεζικές εταιρείες και μεγαλύτερους παγκόσμιους ομίλους. Ο γάμος μπορεί να ακυρώθηκε. Στον κόσμο του software-defined αυτοκινήτου, όμως, Honda και Nissan κατέληξαν ότι δύο διαφορετικά σήματα δεν χρειάζονται απαραίτητα δύο διαφορετικούς εγκεφάλους.

