Η γεωμετρία μιας εκλογικής αναμέτρησης, η αρχιτεκτονική διαμόρφωσης της εκλογικής συμπεριφοράς μιας κοινωνίας, είναι παράμετροι με ζωηρά χαρακτηριστικά. Δεν είναι στατικές. Βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και κινητικότητα, επιδέχονται επηρεασμό, αλλοίωση, ακόμη και μεταβολή από καινούρια κάθε φορά δεδομένα, από απρόσμενες ρωγμές στη τζαμαρία της καθημερινότητας.
σχετικά άρθρα
Η πολεμική αναστάτωση στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο το Ιράν, η σπουδή του Ισραήλ να εξασθενήσει τις δομές των Φρουρών της Επανάστασης ώστε να διευκολύνει μια εκ των έσω αλλαγή του θεοκρατικού καθεστώτος, η εναρμόνιση της στρατηγικής του Ντόναλντ Τραμπ με εκείνη του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, με φόντο τις κάλπες που αμφότεροι έχουν μπροστά τους, η τυφλή ανταπάντηση της Τεχεράνης, με εμφανή επιδίωξη να μπολιάσει την ευρύτερη περιοχή, τα ζάμπλουτα αραβικά βασίλεια με το αυτοάνοσο του φόβου, και φυσικά η παροιμιώδης ατροφία της πολιτικής ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαδραματίσει ρόλο συνδιαμορφωτή των εξελίξεων, παράγουν ήδη καινούργια και διαρκώς ανατροφοδοτούμενα δεδομένα.
Η ιστορική εμπειρία μας διδάσκει ότι, σε περιόδους κρίσεων, οι κοινωνίες συσπειρώνονται γύρω από τις ηγεσίες, γύρω από τις εκάστοτε κυβερνήσεις που διαχειρίζονται και ασκούν την εξουσία, αναζητώντας σταθερότητα. Αυτή ωστόσο είναι η επιδερμική, η βιαστική, η επιπόλαιη προσέγγιση της Ιστορίας και των εμπειρικών παραδειγμάτων που μας ταχυδρομεί από το παρελθόν, βιωματικό ή αφηγηματικό. Σημείο καμπής στη διαδρομή της ψυχολογίας ενός λαού στην κατεύθυνση της «οχύρωσης» γύρω από μια κυβερνητική εξουσία, αποτελεί η ατομική και συλλογική αντίληψη της ποιότητας ζωής που βιώνει, και πόσο μη διαχειρίσιμη θεωρεί ότι είναι η απειλή που γεννά για την ίδια την κοινωνία, ένας πόλεμος σε εξέλιξη. Καθοριστικό ρόλο στο μωσαϊκό αυτό, διαδραματίζει και η σταθερά του χρόνου, δηλαδή η φθορά ή αντίστοιχα η προσδοκία που συνοδεύει κάθε εκτελεστική εξουσία, ανάλογα με το αν διανύει τα προλογικά στάδια της θητείας της στην εξουσία, ή διαθέτει ήδη «μητρώο», με χειροπιαστές συνέπειες για τους πολίτες στους οποίους απευθύνεται.
Το μέτωπο που άνοιξε στη Μέση Ανατολή δεν θα κλείσει εύκολα, σε επίπεδο συνεπειών. Και δεν θα κλείσει ομογενοποιημένα για όλους τους εμπλεκόμενους και εκείνους που επηρεάζονται. Η ενεργειακή κρίση, για παράδειγμα, θεωρείται δεδομένη. Δεδομένη θεωρείται και η δραματική επιβάρυνση του κόστους ζωής των πολιτών, ειδικά στην ευρωπαϊκή χερσόνησο, σε συνδυασμό με τη μείωση της εξάρτησης από τις ρωσικές δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου, στο πλαίσιο των κυρώσεων προς τη Μόσχα για τη βάρβαρη εισβολή στην Ουκρανία.
Μια περαιτέρω επιβάρυνση του κόστους ζωής για την ελληνική κοινωνία, θα έρθει να λειτουργήσει σωρευτικά και πολλαπλασιαστικά, για μια συλλογική οντότητα που βιώνει εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα συναισθήματα απογοήτευσης για το μέλλον της, απόγνωσης και οργής για τη δυστοκία να επιστρέψει στην ποιότητα ζωής που είχε στα τέλη της δεκαετίας του 2000, δηλαδή πριν από τις μοιραίες εκλογές του «λεφτά υπάρχουν» το 2009, και την εθνική καταστροφή και κοινωνική φτωχοποίηση των μνημονίων, που ακολούθησε.
Για να ενώσουμε το νήμα με την πρόσφατη νομοθέτηση της επιστολικής ψήφου για τους αποδήμους, από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, η ενεργειακή κρίση και οι δραματικές συνέπειές της, μπορεί να λειτουργήσει ως… επιστολική ψήφος στις κάλπες των επόμενων εκλογών. Επαναφέροντας το πολιτικό σύστημα σε εργαστηριακές ρυθμίσεις… βίαιης αποσύνθεσης, όπως συνέβη στις αρχές της προηγουμένης δεκαετίας, τότε που τα μνημόνια υποκατέστησαν την εθνική ταυτότητα.
