Δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά είναι κάτι που τρομάζει αν το δεις στην ολότητά του. Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι απλώς μια γεωπολιτική κρίση· είναι ο επιταχυντής μιας τιτάνιας μεταφοράς πλούτου που ξεκίνησε το 2020 και τώρα ετοιμάζεται για το επόμενο, ακόμα πιο επιθετικό σκέλος της. Ζούμε σε έναν ατέρμονο βρόχο: σπασμένες εφοδιαστικές αλυσίδες, υψηλός πληθωρισμός, επιτόκια στον Θεό και μια οικονομία που αποσταθεροποιείται. Και τότε, η Federal Reserve κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: τυπώνει χρήμα.
σχετικά άρθρα
Ο διχασμός της πραγματικότητας
Η απόσταση μεταξύ Wall Street και Main Street —μεταξύ των δεικτών και της καθημερινότητας του πολίτη— δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη. Ενώ ο S&P 500 έχει εκτοξευθεί κατά 200% την τελευταία εξαετία, το καταναλωτικό συναίσθημα έχει καταρρεύσει κατά 50%. Αυτό είναι το περίφημο “K-shaped recovery”. Η μία πλευρά του Κ ανεβαίνει (οι επενδυτές), η άλλη κατηφορίζει (οι άνθρωποι που παλεύουν με το κόστος ζωής).
Δεν ζούμε πλέον σε μια πραγματικότητα που αγκυρώνεται στις κερδοφορίες των επιχειρήσεων ή στις δαπάνες των ανθρώπων. Η μόνη άγκυρα σήμερα είναι η ποσότητα του χρήματος στο σύστημα και η ταχύτητα με την οποία αυτό εισρέει. Περισσότερο χρήμα κυνηγά λιγότερα αγαθά — ή για την ακρίβεια, περιορισμένα περιουσιακά στοιχεία όπως οι μετοχές και ο χρυσός.
Το ριψοκίνδυνο στοίχημα του Σκοτ Μπέσεντ
Ο νέος “τσάρος” της οικονομίας, Σκοτ Μπέσεντ, φέρνει μια ριζοσπαστική και επικίνδυνη αλλαγή. Σχεδιάζει ένα “reset” στους κανονισμούς των τραπεζών που θα τους επιτρέπει να δανείζουν τεράστια ποσά χωρίς να κρατούν τα απαραίτητα εχέγγυα. Φανταστείτε να έχετε 1.000 ευρώ στο πορτοφόλι σας, αλλά στην πραγματικότητα τα 800 να είναι μια πιστωτική γραμμή από την κεντρική τράπεζα. Αυτό ακριβώς προτείνεται για τις τράπεζες: να δανείζονται από τη Fed και αυτό να προσμετράται ως δικό τους κεφάλαιο.
Γιατί αυτή η απελπισία; Γιατί η ατζέντα Τραμπ χρειάζεται τρισεκατομμύρια για να χρηματοδοτήσει την εγχώρια βιομηχανία, τις υποδομές AI και το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Ο Μπέσεντ θέλει να βγάλει το χρηματοπιστωτικό σύστημα από τον «ζουρλομανδύα» των κανονισμών του 2008. Όμως, ας μην γελιόμαστε: οι νικητές δεν θα είναι οι απλοί δανειολήπτες, αλλά οι κολοσσοί της τεχνολογίας και οι παραγωγοί όπλων.
Η ανταρσία των ομολόγων και το καταφύγιο του χρυσού
Το πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος αρχίζει να χάνει την εμπιστοσύνη του στο δολάριο. Στις τελευταίες δημοπρασίες 10ετών ομολόγων, οι ξένοι αγοραστές έκαναν πίσω. Όταν οι παραδοσιακοί σύμμαχοι και οι ξένες κεντρικές τράπεζες σταματούν να αγοράζουν το αμερικανικό χρέος, ο μοναδικός αγοραστής που απομένει είναι η ίδια η Fed. Δηλαδή, το τυπογραφείο.
Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως κατέχουν πλέον περισσότερο χρυσό σε αξία από ό,τι δολάρια. Είναι μια σιωπηλή ομολογία ότι τα περιουσιακά στοιχεία που βασίζονται σε χαρτί (δολάρια, ομόλογα) δεν αποτελούν πλέον ασφαλές στοίχημα.
Προετοιμαστείτε για το “Meltup”
Με την προσφορά χρήματος M2 να χτυπά ρεκόρ 22,6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και τον Τραμπ να πιέζει για ακόμα μεγαλύτερη ρευστότητα, το σκηνικό είναι έτοιμο για ένα “meltup” των τιμών των περιουσιακών στοιχείων και ένα ταυτόχρονο “meltdown” της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών.
Ο πληθωρισμός δεν είναι ατύχημα· είναι το αποτέλεσμα μιας νομισματικής πολιτικής που αυξάνεται κατά 6,2% ετησίως τα τελευταία 26 χρόνια. Σε αυτόν τον νέο κόσμο, όσοι κατέχουν πραγματικά περιουσιακά στοιχεία θα επιβιώσουν. Οι υπόλοιποι θα παρακολουθούν το δολάριο να εξαϋλώνεται στην προσπάθεια της Ουάσιγκτον να χρηματοδοτήσει τα μεγαλεπήβολα σχέδιά της.
