Η «συνέντευξη με εξωγήινο» του Ρόσγουελ που έγινε μύθος: Πώς μια ιστορία για τη φυλακή-Γη αποδείχθηκε κατασκευασμένη
Τα υποτιθέμενα στρατιωτικά έγγραφα του 1947, η νοσοκόμα που φέρεται να επικοινωνούσε τηλεπαθητικά με έναν εξωγήινο και η θεωρία ότι η Γη είναι μια γιγαντιαία «φυλακή ψυχών» – Τα στοιχεία που οδήγησαν τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι η ιστορία δεν ήταν πραγματική
Το 2007, ο συγγραφέας Λόρενς Σπένσερ υποστήριξε ότι παρέλαβε έναν μεγάλο φάκελο γεμάτο στρατιωτικά έγγραφα από τη δεκαετία του 1940. Ανάμεσά τους, όπως ισχυρίστηκε, υπήρχαν καθημερινές υπηρεσιακές αναφορές, αλλά και υλικό με την ένδειξη «άκρως απόρρητο», προερχόμενο από την αεροπορική βάση του Ρόσγουελ.
σχετικά άρθρα
Το πιο εντυπωσιακό μέρος του φακέλου ήταν υποτιθέμενα πρακτικά συνεντεύξεων με έναν επιζώντα από το περίφημο περιστατικό του Ρόσγουελ τον Ιούλιο του 1947. Το ον, σύμφωνα με την ιστορία, δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με στρατιωτικούς, μεταφραστές ή επιστήμονες και τελικά βρέθηκε ένας μοναδικός τρόπος επαφής: η τηλεπάθεια.
Η γυναίκα που υποτίθεται ότι κατάφερε να επικοινωνήσει μαζί του ονομαζόταν Ματίλντα Ο’Ντόνελ ΜακΕλρόι. Παρουσιαζόταν ως νοσοκόμα του αμερικανικού στρατού, τοποθετημένη στην 509η Πτέρυγα Βομβαρδισμού στο Ρόσγουελ.
Η ίδια φέρεται να έστειλε τα έγγραφα στον Σπένσερ σε ηλικία 84 ετών, λίγο πριν πεθάνει από καρκίνο, υποστηρίζοντας ότι κρατούσε το μυστικό για περίπου 60 χρόνια.
Στις 8 Ιουλίου 1947, σύμφωνα με την αφήγησή της, οδηγήθηκε σε έναν χώρο όπου βρισκόταν ένα ον ύψους περίπου ενός μέτρου, με γκρίζο δέρμα, μεγάλο κεφάλι, χωρίς μαλλιά, στόμα ή αυτιά και με τρία δάχτυλα σε κάθε χέρι. Το σώμα του έμοιαζε περισσότερο με τεχνητή κατασκευή παρά με βιολογικό οργανισμό.
Το ον συστήθηκε ως Άιρλ και υποτίθεται ότι είπε στη Ματίλντα πως το σώμα που χρησιμοποιούσε ήταν απλώς ένα «όχημα».
Από εκεί άρχισε μια ιστορία που ξεπέρασε κατά πολύ το ίδιο το Ρόσγουελ.
Η θεωρία ότι η Γη είναι μια «φυλακή» για αθάνατες συνειδήσεις
Η Άιρλ φέρεται να εξήγησε ότι ήταν μέλος ενός πολιτισμού με την ονομασία Domain, ο οποίος έλεγχε περίπου το ένα τέταρτο του φυσικού σύμπαντος και βρισκόταν σε σύγκρουση επί χιλιάδες χρόνια με έναν παλαιότερο πολιτισμό, την αποκαλούμενη Old Empire.
Η τελευταία παρουσιαζόταν ως μια αυτοκρατορία που χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα, ηλεκτρονικό πόλεμο και τεχνολογίες ελέγχου του νου για να διατηρεί την εξουσία της σε ολόκληρους πλανήτες.
Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, το Domain είχε τελικά επικρατήσει, όμως ορισμένα αυτοματοποιημένα συστήματα της Old Empire συνέχιζαν να λειτουργούν. Ένα από αυτά βρισκόταν στο δικό μας ηλιακό σύστημα.
Η πιο εντυπωσιακή υποτιθέμενη αποκάλυψη ήταν ότι η Γη δεν αποτελούσε απλώς έναν κατοικημένο πλανήτη αλλά μια φυλακή.
Η Άιρλ φέρεται να ισχυρίστηκε ότι όλοι οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα «IS-BE», δηλαδή αθάνατες πνευματικές υπάρξεις, οι οποίες υπήρχαν πολύ πριν αποκτήσουν ανθρώπινα σώματα.
Το σύστημα της Old Empire υποτίθεται ότι παγίδευε αυτές τις υπάρξεις στη Γη. Μετά τον θάνατο, ένα αόρατο «δίχτυ» γύρω από το ηλιακό σύστημα εντόπιζε τη συνείδηση, τη μετέφερε σε σταθμούς επεξεργασίας και διέγραφε όλες τις προηγούμενες μνήμες της.
Στη συνέχεια, η συνείδηση δεχόταν νέες εικόνες και υποβολές: φως στο τέλος ενός τούνελ, νεκρούς συγγενείς και πνευματικούς οδηγούς. Στην ιστορία του Σπένσερ, ακόμη και οι εμπειρίες κοντά στον θάνατο παρουσιάζονταν ως μέρος αυτού του μηχανισμού.
Μετά τη διαγραφή της μνήμης, η ψυχή υποτίθεται ότι επέστρεφε σε ένα νέο ανθρώπινο σώμα και ο κύκλος ξεκινούσε ξανά.
Η αφήγηση πήγαινε ακόμη μακρύτερα, υποστηρίζοντας ότι ούτε η βιολογική ζωή στη Γη είχε φυσική προέλευση. Τα είδη παρουσιάζονταν ως προϊόντα διαγαλαξιακών εταιρειών, οι οποίες σχεδίαζαν φυτά, ζώα και οικοσυστήματα για εμπορικούς σκοπούς.
Ακόμη και προσωπικότητες όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Μότσαρτ και ο Νίκολα Τέσλα περιγράφονταν ως αθάνατες υπάρξεις που ανακαλούσαν αποσπάσματα γνώσεων από προηγούμενες ζωές.
Η Ματίλντα φερόταν μάλιστα να είναι μέλος ενός χαμένου τάγματος περίπου 3.000 αξιωματικών και μηχανικών του Domain, οι οποίοι είχαν έρθει στη Γη χιλιάδες χρόνια νωρίτερα για να καταστρέψουν το σύστημα της «φυλακής», αλλά συνελήφθησαν, έχασαν τις μνήμες τους και ενσωματώθηκαν στον ανθρώπινο πληθυσμό.
Μετά από έξι εβδομάδες τηλεπαθητικών συνομιλιών, η Ματίλντα υποστήριξε ότι οι στρατιωτικοί την απομάκρυναν από την Άιρλ και προσπάθησαν να ανακρίνουν το ον με ηλεκτροσόκ. Τότε, η συνείδησή του φέρεται απλώς να εγκατέλειψε το τεχνητό σώμα.
Η Ματίλντα υποτίθεται ότι αναγκάστηκε να υπογράψει έγγραφα απόλυτης μυστικότητας και επέστρεψε αργότερα στην πολιτική ζωή.
Το 2008, ο Σπένσερ δημοσίευσε το υλικό στο βιβλίο Alien Interview, το οποίο απέκτησε μεγάλη απήχηση στους κύκλους των UFO.
Τα στοιχεία που κατέρριψαν την ιστορία
Η αφήγηση άρχισε όμως να εμφανίζει σοβαρές αντιφάσεις.
Αρχικά, δεν βρέθηκε στρατιωτικό αρχείο για τη Ματίλντα Ο’Ντόνελ ΜακΕλρόι. Ο Σπένσερ υποστήριξε ότι είχε αλλάξει ταυτότητα και είχε ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, όμως αυτό δεν μπορούσε να επαληθευτεί.
Παράλληλα, οι υποτιθέμενες καταγραφές του 1947 περιείχαν λέξεις όπως «computer» και «database», όρους που δεν χρησιμοποιούνταν τότε με τη σημερινή τους έννοια. Οι ημερομηνίες ήταν επίσης γραμμένες σε ευρωπαϊκή μορφή, με την ημέρα πριν από τον μήνα, αντί για τη συνήθη αμερικανική στρατιωτική γραφή.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό ήταν ένα σημείο σε συνέντευξη με ημερομηνία 9 Ιουλίου 1947, όπου η Άιρλ αναφερόταν στον Τζόνας Σολκ ως παράδειγμα μεγάλης ανθρώπινης ιδιοφυΐας.
Ο Σολκ ζούσε πράγματι τότε, αλλά δεν είχε ακόμη αποκτήσει τη διεθνή φήμη του. Έγινε γνωστός αρκετά χρόνια αργότερα, το 1955, με την ανάπτυξη του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας.
Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα ήταν ότι κανείς δεν μπορούσε να εξετάσει τα αυθεντικά έγγραφα. Ο Σπένσερ παραδέχθηκε ότι τα είχε καταστρέψει, λέγοντας ότι τα έκαψε επειδή δεν ήθελε να περάσει την υπόλοιπη ζωή του καταδιωκόμενος από ερευνητές UFO ή κυβερνητικούς πράκτορες.
Η μοναδική υποτιθέμενη μάρτυρας είχε πεθάνει και το μοναδικό φυσικό αποδεικτικό υλικό είχε εξαφανιστεί.
Το 2011, ο Σπένσερ δημοσίευσε και δεύτερο βιβλίο, το Domain Expeditionary Force Rescue Mission, αυτή τη φορά χαρακτηρίζοντάς το επισήμως ως επιστημονική φαντασία. Οι χαρακτήρες και η βασική μυθολογία παρέμεναν σχεδόν οι ίδιοι: αθάνατες πνευματικές υπάρξεις, διαγραφή μνήμης, μετενσάρκωση και γαλαξιακές συγκρούσεις.
Η ουσιαστικότερη αποκάλυψη προέκυψε όταν ερευνητές συνέκριναν το Alien Interview με άλλες πηγές.
Ο ερευνητής UFO Μπιλ Ράιαν, ιδρυτής του Project Avalon, εντόπισε εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στις ιδέες του βιβλίου και στη διδασκαλία της Σαϊεντολογίας: τεχνητά σώματα, σταθμοί «εμφύτευσης» μεταξύ ζωών, διαγραφή μνήμης, αντιμαχόμενοι γαλαξιακοί πολιτισμοί και η αντίληψη ότι η Γη λειτουργεί ως πλανήτης-φυλακή.
Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι ο ίδιος ο Σπένσερ είχε δηλώσει σε email προς τον Γκράχαμ Χάνκοκ το 2000 ότι ήταν μέλος της Σαϊεντολογίας επί 31 χρόνια και ότι προηγούμενο βιβλίο του αξιοποιούσε τις αρχές του Λ. Ρον Χάμπαρντ.
Αυτό ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή το συγκεκριμένο προηγούμενο βιβλίο ήταν εκείνο που, σύμφωνα με την ιστορία, είχε διαβάσει η Ματίλντα και την είχε πείσει ότι ο Σπένσερ ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να παραλάβει το μυστικό της.
Έτσι, η προέλευση της ιστορίας επέστρεφε τελικά στον ίδιο τον συγγραφέα.
Η περίπτωση του Alien Interview παραμένει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια μυθοπλασία μπορεί να γίνει εξαιρετικά πειστική όταν χτιστεί πάνω σε ένα πραγματικό και ανεξιχνίαστο ιστορικό μυστήριο όπως το Ρόσγουελ.
Ο Σπένσερ χρησιμοποίησε ένα γεγονός γύρω από το οποίο είχαν ήδη δημιουργηθεί δεκαετίες μαρτυριών και θεωριών και πρόσθεσε μια πολύ ευρύτερη αφήγηση για αθάνατες ψυχές, χαμένες μνήμες και μια Γη που λειτουργεί ως κοσμική φυλακή.
Η ιστορία συγκίνησε πολλούς αναγνώστες ακριβώς επειδή προσέφερε μια ελκυστική εξήγηση για ανθρώπινα ερωτήματα γύρω από τη ζωή, τον θάνατο και την αίσθηση ότι μπορεί να υπάρχει κάτι πέρα από τη συνηθισμένη ανθρώπινη εμπειρία.
Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία που παρουσιάζονται γύρω από την προέλευση του βιβλίου οδηγούν σε διαφορετικό συμπέρασμα: η ιστορία της Ματίλντα και της Άιρλ δεν τεκμηριώνεται ως πραγματικό περιστατικό και τα βασικά της στοιχεία παραπέμπουν σε προϋπάρχουσες ιδέες επιστημονικής φαντασίας και Σαϊεντολογίας.
