Tο Medicare και το ασήκωτο Kοινωνικό Kράτος
30 Ιουλίου 1965
Η δημιουργία των προγραμμάτων Medicare και Medicaid από τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον ήταν αναμφίβολα μια τεράστια ανθρωπιστική κατάκτηση της λεγόμενης «Μεγάλης Κοινωνίας». Στις 30 Ιουλίου 1965, οι ΗΠΑ αποφάσισαν να προσφέρουν δημόσια ασφάλιση υγείας στους ηλικιωμένους και τους πιο ευάλωτους. Όμως, μακροοικονομικά, αυτή η μέρα σηματοδοτεί τη ριζική αλλαγή της δομής του κρατικού προϋπολογισμού και την έναρξη μιας εποχής όπου τα διαρθρωτικά ελλείμματα έγιναν ο μόνιμος κανόνας. Το αμερικανικό κράτος ανέλαβε υποχρεώσεις τρισεκατομμυρίων χωρίς να έχει εξασφαλίσει την αντίστοιχη φορολογική βάση.
Σήμερα, οι συνέπειες εκείνης της ιστορικής απόφασης προκαλούν ασφυξία. Με την απόλυτη δημογραφική γήρανση της Δύσης, το κόστος περίθαλψης έχει εκραγεί, μετατρεπόμενο στη μεγαλύτερη ωρολογιακή βόμβα του δημόσιου χρέους. Οι κεντρικές τράπεζες αναγκάζονται να μονεταρίζουν (να τυπώνουν χρήμα) για να καλύψουν αυτές τις μαύρες τρύπες, πυροδοτώντας έναν επίμονο, δομικό πληθωρισμό που καταστρέφει την αγοραστική δύναμη των νεότερων γενεών. Η επιβίωση του κοινωνικού κράτους βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής σύγκρουσης, καθώς οι αγορές ομολόγων τιμολογούν πλέον τον κίνδυνο ότι αυτές οι κρατικές παροχές είναι μαθηματικά μη βιώσιμες. Το 1965 υπήρχε η ψευδαίσθηση των ανεξάντλητων πόρων· σήμερα βιώνουμε το τέλος αυτής της αυταπάτης σε ένα σκληρό γεωπολιτικό περιβάλλον.

