Κρατικό δάνειο στην Kodak και η βιομηχανική πολιτική
28 Ιουλίου 2020
Εν μέσω της πανδημίας που είχε παραλύσει την παγκόσμια οικονομία, μια είδηση έπεσε σαν κεραυνός στη Wall Street: η αμερικανική κυβέρνηση χορήγησε κρατικό δάνειο 765 εκατομμυρίων δολαρίων (βάσει του Νόμου περί Αμυντικής Παραγωγής) στην πάλαι ποτέ κραταιά βιομηχανία φωτογραφικών ειδών Eastman Kodak, προκειμένου να παράγει φαρμακευτικά συστατικά. Οι μετοχές της εταιρείας εκτοξεύτηκαν, αλλά η πραγματική είδηση δεν ήταν χρηματιστηριακή, ήταν βαθιά γεωοικονομική. Η 28η Ιουλίου 2020 σηματοδότησε την ανοιχτή και κυνική επιστροφή του κρατικού παρεμβατισμού και της κάθετης βιομηχανικής πολιτικής. Η Ουάσιγκτον συνειδητοποίησε με τρόμο ότι η τυφλή πίστη στις ελεύθερες αγορές είχε παραδώσει τον πλήρη έλεγχο των κρίσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων στην Κίνα.
Αυτό το φαινομενικά παράδοξο δάνειο άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τη σημερινή μακροοικονομική πραγματικότητα. Αυτό που ξεκίνησε με τα φάρμακα, συνεχίζεται σήμερα με τα νομοσχέδια μαμούθ όπως το CHIPS Act και το Inflation Reduction Act (IRA). Ζούμε πλέον στην εποχή του απόλυτου προστατευτισμού και του ακριβού επαναπατρισμού της παραγωγής (onshoring). Η Δύση προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακτήσει τη χαμένη της βιομηχανική βάση, ρίχνοντας τρισεκατομμύρια σε επιδοτήσεις, αγνοώντας προκλητικά τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού που η ίδια επέβαλε επί δεκαετίες. Όμως, η αγορά του κρατικού καπιταλισμού έχει βαρύ τίμημα: οι επιδοτήσεις τροφοδοτούν άμεσα τον δομικό πληθωρισμό και αυξάνουν τρομακτικά το κρατικό χρέος. Η περίπτωση της Kodak ήταν απλώς η πρόβα τζενεράλε για τον εμπορικό πόλεμο της δεκαετίας που διανύουμε.

