Το λογισμικό ως υπηρεσία και τα τεχνολογικά μονοπώλια
29 Ιουλίου 2015
Στις 29 Ιουλίου 2015, η Microsoft κυκλοφόρησε τα Windows 10, ανακοινώνοντας επισήμως ότι αυτό θα ήταν «το τελευταίο λειτουργικό σύστημα» με την παραδοσιακή έννοια. Αυτή η φαινομενικά απλή τεχνολογική αναβάθμιση έκρυβε πίσω της την πιο επιθετική οικονομική στρατηγική του 21ου αιώνα: τη μετάβαση στο μοντέλο «Λογισμικό ως Υπηρεσία» (Software as a Service – SaaS). Εταιρείες και καταναλωτές σταμάτησαν να κατέχουν το ψηφιακό τους εργαλείο και άρχισαν να το ενοικιάζουν μέσω αέναων μηνιαίων χρεώσεων. Το συνδρομητικό μοντέλο εξασφάλισε στους κολοσσούς της Silicon Valley (Big Tech) διαρκείς, προβλέψιμες ταμειακές ροές (cash flow), εκτοξεύοντας τις κεφαλαιοποιήσεις τους στα χρηματιστήρια σε επίπεδα που ξεπερνούν το ΑΕΠ ολόκληρων ευρωπαϊκών κρατών.
σχετικά άρθρα
Ο μετασχηματισμός αυτός έδεσε χειροπόδαρα την παγκόσμια εταιρική παραγωγικότητα πάνω στις υποδομές του Cloud Computing. Σήμερα, καμία επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν πληρώσει τον «ψηφιακό φόρο υποτέλειας» σε τρεις-τέσσερις παρόχους κέντρων δεδομένων (data centers). Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη ενσωματώνεται παντού, αυτή η μονοπωλιακή ισχύς των tech giants μετατρέπεται σε ωμή γεωπολιτική δύναμη. Η στροφή του 2015 απέδειξε ότι η ιδιοκτησία έχει πεθάνει. Η σύγχρονη ψηφιακή οικονομία δεν πουλάει πλέον προϊόντα, αλλά εξάρτηση, δημιουργώντας ένα κλειστό ολιγοπώλιο που ελέγχει τα δεδομένα, υπαγορεύει τις τιμές και είναι σχεδόν αδύνατον να ανατραπεί από τις επιτροπές ανταγωνισμού (antitrust) των κυβερνήσεων.
