Έξωση των βετεράνων και η απόλυτη κοινωνική χρεοκοπία
28 Ιουλίου 1932
Η βίαιη εκδίωξη του “Στρατού των Μπόνους” (Bonus Army) από την Ουάσιγκτον δεν ήταν απλώς ένα επεισόδιο αστυνομικής καταστολής, αλλά η απόλυτη χρεοκοπία της οικονομικής ορθοδοξίας απέναντι στην κοινωνική απόγνωση. Χιλιάδες άνεργοι βετεράνοι του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, τσακισμένοι από τη Μεγάλη Ύφεση, στρατοπέδευσαν στην πρωτεύουσα απαιτώντας την πρόωρη καταβολή των συντάξεών τους. Ο πρόεδρος Χούβερ, εγκλωβισμένος στο δόγμα της σφιχτής νομισματικής πολιτικής και του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, διέταξε τον αμερικανικό στρατό να διαλύσει τους καταυλισμούς με δακρυγόνα και ξιφολόγχες. Ήταν η στιγμή που ο σκληρός αποπληθωρισμός απέδειξε το φρικτό κοινωνικό του κόστος, σφραγίζοντας την πολιτική πτώση του Χούβερ και ανοίγοντας τον δρόμο για το New Deal του Ρούζβελτ.
Η σκιά του 1932 πέφτει βαριά στη σημερινή μακροοικονομική συγκυρία. Καθώς οι σύγχρονες κεντρικές τράπεζες κρατούν τα επιτόκια σε ασφυκτικά επίπεδα για να στραγγαλίσουν τον πληθωρισμό, το αληθινό ερώτημα δεν είναι αν θα μειωθεί η ανάπτυξη, αλλά πόσο πόνο μπορούν να αντέξουν οι κοινωνίες πριν αντιδράσουν βίαια. Το σύγχρονο κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση και η διάβρωση της αγοραστικής δύναμης δημιουργούν ξανά μια δεξαμενή απελπισμένων αποκλεισμένων. Η ιστορία της 28ης Ιουλίου μάς διδάσκει ωμά ότι, όταν η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και η προσήλωση στα μακροοικονομικά νούμερα αγνοούν την επιβίωση των πολιτών, η κατάληξη είναι πάντοτε η κοινωνική έκρηξη και, αναπόφευκτα, η ριζική αλλαγή του οικονομικού μοντέλου.

