Το αμερικανικό Κογκρέσο ψηφίζει το Standard Time Act, το οποίο καθιερώνει επίσημα τις ζώνες ώρας στις ΗΠΑ και εισάγει για πρώτη φορά τη Θερινή Ώρα (Daylight Saving Time). Η δικαιολογία ήταν η εξοικονόμηση άνθρακα και ενέργειας κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αν και φαίνεται τεχνικό, μακροοικονομικά αυτή είναι η μέρα που ο χρόνος μετατράπηκε σε βιομηχανικό εμπόρευμα. Πριν από αυτό (και πριν από την ανεπίσημη συμφωνία των σιδηροδρόμων το 1883), κάθε πόλη είχε τη δική της τοπική ώρα με βάση τον ήλιο, δημιουργώντας απόλυτο χάος στα logistics, τις μεταφορές εμπορευμάτων και τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές.
Η 19η Μαρτίου 1918 τυποποίησε τον χρόνο. Για να μπορέσει ο καπιταλισμός να λειτουργήσει σε εθνική και παγκόσμια κλίμακα, χρειαζόταν απόλυτο συγχρονισμό στις εφοδιαστικές αλυσίδες και τις βάρδιες των εργοστασίων. Ο νόμος αυτός απέδειξε ότι η οικονομική αποδοτικότητα (efficiency) απαιτεί την πλήρη υποταγή των φυσικών ρυθμών του ανθρώπου στο ρολόι της βιομηχανίας.

