Στα βάθη της Μεγάλης Ύφεσης, ο κυβερνήτης της Νεβάδα, Φρεντ Μπάλζαρ, υπογράφει τον νόμο που νομιμοποιεί τον τζόγο σε ολόκληρη την πολιτεία, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αυξήσει τα κρατικά έσοδα και να καταπολεμήσει την ανεργία. Την ίδια περίοδο, η Νεβάδα χαλάρωσε δραματικά και τους νόμους περί διαζυγίων (απαιτώντας μόλις έξι εβδομάδες παραμονής στην πολιτεία).
σχετικά άρθρα
Από οικονομική σκοπιά, η 19η Μαρτίου 1931 είναι ίσως το πιο πετυχημένο παράδειγμα Ρυθμιστικού Αρμπιτράζ (Regulatory Arbitrage) στην ιστορία. Η Νεβάδα ήταν μια έρημος χωρίς βιομηχανία, γεωργία ή φυσικούς πόρους. Καταλαβαίνοντας ότι δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί σε παραδοσιακούς τομείς, επέλεξε να προσφέρει κάτι που όλες οι άλλες πολιτείες είχαν απαγορεύσει. Μονοπώλησε την «Οικονομία της Αμαρτίας» (Sin Economy).
Αυτή η νομοθεσία μετέτρεψε το Λας Βέγκας από μια σκονισμένη σιδηροδρομική στάση στην παγκόσμια πρωτεύουσα της ψυχαγωγίας και της φιλοξενίας. Μας διδάσκει ότι το νομοθετικό πλαίσιο μιας περιοχής μπορεί να αποτελέσει από μόνο του το απόλυτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, προσελκύοντας τεράστιες εισροές κεφαλαίων.
