Οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινούν την “Επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία” με μαζικούς βομβαρδισμούς (Shock and Awe) στη Βαγδάτη. Πέρα από τις τεράστιες γεωπολιτικές και ανθρωπιστικές συνέπειες, αυτή η μέρα άλλαξε οριστικά τη δημοσιονομική τροχιά της αμερικανικής οικονομίας.
Οικονομικά, ο πόλεμος στο Ιράκ αποτελεί το απόλυτο παράδειγμα στρατιωτικού κεϋνσιανισμού και χρηματοδότησης μέσω ελλειμμάτων (deficit spending). Η κυβέρνηση Μπους επέλεξε να μην αυξήσει τους φόρους για να πληρώσει τον πόλεμο, αλλά να δανειστεί. Σε συνδυασμό με την ιδιωτικοποίηση των στρατιωτικών logistics (εταιρείες όπως η Halliburton και η Blackwater αποκόμισαν δισεκατομμύρια), το τελικό κόστος του πολέμου για τους Αμερικανούς φορολογούμενους υπολογίζεται σήμερα ότι ξεπερνά τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια (συνυπολογίζοντας την περίθαλψη των βετεράνων).
Η 19η Μαρτίου 2003 μας υπενθυμίζει ότι η γεωπολιτική του πετρελαίου και ο έλεγχος της Μέσης Ανατολής έχουν αστρονομικό κόστος. Τα τρισεκατομμύρια που τυπώθηκαν και δανείστηκαν για τη χρηματοδότηση αυτού του πολέμου, έθεσαν τα θεμέλια για την έκρηξη του αμερικανικού εθνικού χρέους που στοιχειώνει τις παγκόσμιες αγορές μέχρι και σήμερα.

