Το ευρώ βουλιάζει και η ελληνική κρίση χτυπά τις αγορές
17 Μαΐου 2010
Στις 17 Μαΐου 2010, οι αυταπάτες της Ευρωζώνης γκρεμίζονται. Το κοινό νόμισμα (ευρώ) κατακρημνίζεται σε χαμηλό τετραετίας έναντι του δολαρίου ($1,2234), παρά το γεγονός ότι μόλις λίγες μέρες πριν είχε ανακοινωθεί το γιγαντιαίο πακέτο διάσωσης των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι αγορές έστειλαν ένα ξεκάθαρο, ψυχρό μήνυμα: το ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν ένα απλό ζήτημα ρευστότητας, αλλά ένας πυροκροτητής ακραίου συστημικού ρίσκου (systemic risk) για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Οι θεσμικοί επενδυτές (funds και τράπεζες) άρχισαν να ξεπουλούν μαζικά τα κρατικά ομόλογα του ευρωπαϊκού Νότου. Ήταν η στιγμή που το κεφάλαιο συνειδητοποίησε το δομικό λάθος του Μάαστριχτ: μια αυστηρή νομισματική ένωση χωρίς αντίστοιχη δημοσιονομική ενοποίηση είναι ένα χάρτινος πύργος σε καιρούς κρίσης. Η αδυναμία της ΕΚΤ, εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, να λειτουργήσει ως δανειστής έσχατης ανάγκης με τον τρόπο που το κάνει η Fed, άφησε την Ευρώπη έρμαιο των κερδοσκόπων. Σήμερα, 16 χρόνια μετά, αυτή η ημερομηνία μας υπενθυμίζει γιατί η Ευρώπη εξακολουθεί να υστερεί σε επενδυτική δυναμική έναντι των ΗΠΑ και της Ασίας. Το ρίσκο της κατακερματισμένης αγοράς παραμένει ο «ελέφαντας στο δωμάτιο». Η πτώση της 17ης Μαΐου δεν ήταν απλά μια νομισματική διόρθωση, αλλά η ιστορική επιβεβαίωση πως το πολιτικό ρίσκο τιμολογείται πάντα, και συνήθως με τον πιο αμείλικτο τρόπο.
