Στις 15 Μαΐου 1891, ο Πάπας Λέων ΙΓ’ εξέδωσε την εγκύκλιο Rerum Novarum, μια ιστορική παρέμβαση που προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας στην καρδιά της Βιομηχανικής Επανάστασης. Σε μια εποχή άκρατου καπιταλισμού και αναδυόμενου σοσιαλισμού, η Εκκλησία υποστήριξε το δικαίωμα των εργατών να σχηματίζουν συνδικάτα, την ανάγκη για δίκαιο μισθό και την προστασία της ιδιωτικής περιουσίας.
Αυτή η παρέμβαση δεν ήταν απλώς θρησκευτική· ήταν μια βαθιά οικονομική πράξη. Έθεσε τις βάσεις για το κοινωνικό κράτος και την έννοια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Στον σημερινό κόσμο της Gig Economy και της αυτοματοποίησης, τα ερωτήματα της Rerum Novarum παραμένουν επίκαιρα. Πώς διασφαλίζεται η αξιοπρέπεια του εργαζομένου όταν το κεφάλαιο γίνεται όλο και πιο ψηφιακό και απρόσωπο; Η 15η Μαΐου μας υπενθυμίζει ότι η οικονομική ανάπτυξη χωρίς κοινωνική συνοχή είναι μια ωρολογιακή βόμβα. Οι αγορές συχνά ξεχνούν ότι η κατανάλωση προϋποθέτει μια ισχυρή μεσαία τάξη, η οποία γεννήθηκε μέσα από αυτές ακριβώς τις διεκδικήσεις για ισορροπία μεταξύ κέρδους και ηθικής.
