Συνθήκη start, άμυνα και εφοδιαστικές αλυσίδες
31 Ιουλίου 1991
Η υπογραφή της Συνθήκης START I (Strategic Arms Reduction Treaty) από τον Τζορτζ Μπους και τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στη Μόσχα, ήταν η επίσημη νομική επισφράγιση της λήξης του Ψυχρού Πολέμου. Οικονομικά, αυτή η μέρα άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για το περιβόητο «μέρισμα ειρήνης» (peace dividend). Η δραστική μείωση των αμυντικών προϋπολογισμών απελευθέρωσε κρατικά κεφάλαια τρισεκατομμυρίων, τα οποία κατευθύνθηκαν στην παγκόσμια ελεύθερη αγορά, επιτρέποντας την απρόσκοπτη ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης και των αλληλένδετων, φθηνών εφοδιαστικών αλυσίδων. Η Δύση πίστεψε τυφλά ότι το ελεύθερο εμπόριο θα υποκαθιστούσε οριστικά την ανάγκη για ακριβή γεωπολιτική αποτροπή.
Σήμερα, η κατάρρευση αυτής της αυταπάτης είναι εκκωφαντική. Βιώνουμε έναν βίαιο γεωοικονομικό κατακερματισμό, όπου οι παγκόσμιες αμυντικές δαπάνες σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Από τον πόλεμο στην Ουκρανία έως την ένταση στα στενά της Ταϊβάν και τους εμπορικούς διαδρόμους της Ερυθράς Θάλασσας, το παγκόσμιο κεφάλαιο επιστρέφει μαζικά στην πολεμική βιομηχανία. Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα ανθεί, οι μετοχές των αμυντικών κολοσσών υπεραποδίδουν στα χρηματιστήρια, ενώ το παγκόσμιο ΑΕΠ επιβαρύνεται ξανά με το μη παραγωγικό κόστος των εξοπλισμών. Το 1991 το διεθνές σύστημα γιόρταζε τη μείωση του γεωστρατηγικού ρίσκου· σήμερα, οι αγορές ομολόγων και οι τιμές εμπορευμάτων (commodities) προσπαθούν απεγνωσμένα να τιμολογήσουν τον κίνδυνο των νέων συγκρούσεων.

