Μεταξύ ενός και τριών εκατομμυρίων εργαζομένων και φοιτητών κατεβαίνουν στους δρόμους της Γαλλίας, παραλύοντας τη χώρα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του Συμβολαίου Πρώτης Πρόσληψης (CPE). Ο νόμος αυτός επέτρεπε στους εργοδότες να απολύουν εργαζόμενους κάτω των 26 ετών χωρίς αιτιολογία κατά τα δύο πρώτα χρόνια της σύμβασης. Υπό την πίεση των δρόμων, ο Πρόεδρος Ζακ Σιράκ αναγκάστηκε τελικά να αποσύρει τον νόμο.
Από μακροοικονομική σκοπιά, η 28η Μαρτίου 2006 είναι ένα κλασικό παράδειγμα του μοντέλου “Insider-Outsider” στην αγορά εργασίας. Η γαλλική κυβέρνηση προσπαθούσε να λύσει το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας των νέων, κατανοώντας ότι όταν είναι εξαιρετικά δύσκολο και ακριβό να απολύσεις κάποιον (προστασία των “insiders”), οι επιχειρήσεις απλώς αρνούνται να προσλάβουν νέους χωρίς εμπειρία (“outsiders”).
Η κατάρρευση του νομοσχεδίου απέδειξε πόσο δύσκολο είναι πολιτικά να εισαχθεί η Ευελιξία (Labor Market Flexibility) σε ευρωπαϊκές οικονομίες με βαθιά ριζωμένα κεκτημένα. Η Γαλλία επέλεξε να διατηρήσει την εργασιακή ασφάλεια για τους μεγαλύτερους, με τίμημα τον εγκλωβισμό μιας ολόκληρης γενιάς νέων σε επισφαλείς, βραχυπρόθεσμες συμβάσεις και χρόνια ανεργία.

