Η Γερουσία των ΗΠΑ προχωρά σε μια πρωτοφανή κίνηση: ψηφίζει επίπληξη (censure) εναντίον του Προέδρου Άντριου Τζάκσον για την απόφασή του να αποσύρει αυθαίρετα τις ομοσπονδιακές καταθέσεις από τη Δεύτερη Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών (Second Bank of the United States), η οποία λειτουργούσε ως η de facto κεντρική τράπεζα της χώρας.
Μακροοικονομικά, αυτή η μέρα αποτελεί το αποκορύφωμα του «Πολέμου των Τραπεζών» (Bank War). Ο Τζάκσον, εκπροσωπώντας τους αγρότες και τους εργάτες, θεωρούσε την Κεντρική Τράπεζα ένα διεφθαρμένο μονοπώλιο στα χέρια της ελίτ της Ανατολικής Ακτής και των ξένων επενδυτών. Αποσύροντας τα κρατικά κεφάλαια, κατέστρεψε τον θεσμό.
Το αποτέλεσμα; Χωρίς μια κεντρική ρυθμιστική αρχή να ελέγχει την προσφορά χρήματος, οι τοπικές τράπεζες (“wildcat banks”) άρχισαν να τυπώνουν χαρτονομίσματα χωρίς αντίκρισμα, πυροδοτώντας μια τεράστια φούσκα γης. Η 28η Μαρτίου 1834 μας υπενθυμίζει τον αιώνιο κίνδυνο: όταν η νομισματική πολιτική υποτάσσεται στον πολιτικό λαϊκισμό, η συνέπεια είναι πάντα η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία. Το χάος αυτό οδήγησε άμεσα στον «Πανικό του 1837» και σε μια βαθιά, πολυετή Ύφεση.

