Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, με ψήφους 5-4 (στην υπόθεση FDA v. Brown & Williamson Tobacco Corp.), αποφαίνεται ότι ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δεν έχει τη νομική εξουσία να ρυθμίζει τα προϊόντα καπνού ως «συσκευές χορήγησης φαρμάκων».
Για την “Big Tobacco” (τις μεγάλες πολυεθνικές καπνού), αυτή η απόφαση ήταν ένα κολοσσιαίο οικονομικό δώρο. Αν το δικαστήριο είχε επιτρέψει στον FDA να χαρακτηρίσει τη νικοτίνη ως φάρμακο, ο οργανισμός θα μπορούσε να απαγορεύσει πλήρως τα τσιγάρα (καθώς δεν είναι «ασφαλή και αποτελεσματικά»), απειλώντας μια βιομηχανία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων με αφανισμό. Αμέσως μετά την απόφαση, οι μετοχές των εταιρειών καπνού σημείωσαν ράλι.
Η 28η Μαρτίου 2000 μας διδάσκει τη δύναμη του Ρυθμιστικού Κινδύνου (Regulatory Risk) και του λόμπινγκ. Απέδειξε ότι η επιβίωση ενός προϊόντος, όσο επιβλαβές κι αν είναι, κρίνεται συχνά σε λεπτές νομικές ερμηνείες. Η βιομηχανία κέρδισε μια δεκαετία ανεξαρτησίας, μέχρι το 2009, όταν το Κογκρέσο αναγκάστηκε να ψηφίσει νέο νόμο δίνοντας ρητά αυτή την εξουσία στον FDA.

