Ο νόμος που γιγάντωσε την ομοσπονδιακή τράπεζα
21 Αυγούστου 1935
Στις 21 Αυγούστου 1935, εν μέσω των ερειπίων της Μεγάλης Ύφεσης, ο Φράνκλιν Ρούζβελτ υπέγραψε τον τραπεζικό νόμο (Banking Act of 1935), μια νομοθετική παρέμβαση που άλλαξε για πάντα τη δομή της αμερικανικής και, κατ’ επέκταση, της παγκόσμιας μακροοικονομίας. Ο νόμος αυτός αφαίρεσε την ισχύ από τις περιφερειακές τράπεζες (ειδικά την πανίσχυρη Fed της Νέας Υόρκης) και συγκέντρωσε την απόλυτη εξουσία στην Ουάσιγκτον, δημιουργώντας τη σύγχρονη Επιτροπή Ανοικτής Αγοράς (FOMC). Για πρώτη φορά, μια χούφτα τεχνοκράτες απέκτησαν τον απόλυτο, κεντρικό έλεγχο πάνω στη νομισματική προσφορά της μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη. Αυτή η συγκέντρωση εξουσίας αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά του σύγχρονου νομισματικού παρεμβατισμού.
σχετικά άρθρα
Επιτρέποντας στην κεντρική τράπεζα να υπαγορεύει κεντρικά τα επιτόκια και να αγοράζει κρατικό χρέος, το σύστημα απομακρύνθηκε οριστικά από την ελεύθερη αγορά στην τιμολόγηση του χρήματος. Σήμερα, καθώς παρακολουθούμε τις κεντρικές τράπεζες να σώζουν επανειλημμένα τη Wall Street μέσω της ατέρμονης ποσοτικής χαλάρωσης (QE), κατανοούμε ότι η 21η Αυγούστου υπήρξε η ιδρυτική πράξη αυτού του καθεστώτος. Η ικανότητα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας να ελέγχει τη ρευστότητα με διακόπτη, μετέτρεψε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα σε έναν μηχανισμό που εθίζεται στο φθηνό χρήμα, τροφοδοτώντας τις φούσκες των περιουσιακών στοιχείων και εκτοξεύοντας τον δομικό πληθωρισμό εις βάρος της πραγματικής αγοραστικής δύναμης της κοινωνίας.
