Το βρετανικό Κοινοβούλιο ψηφίζει τον Νόμο περί Καταργήσεως του Δουλεμπορίου (Slave Trade Act 1807), καθιστώντας παράνομη την αγοραπωλησία και τη μεταφορά σκλάβων σε ολόκληρη τη Βρετανική Αυτοκρατορία (αν και η ίδια η δουλεία, ως καθεστώς ιδιοκτησίας, καταργήθηκε τελικά το 1833).
σχετικά άρθρα
Ενώ το κίνημα των Αμπολιτιονιστών (όπως ο William Wilberforce) είχε ισχυρά ηθικά ελατήρια, η 25η Μαρτίου 1807 ήταν επίσης μια κομβική μακροοικονομική στροφή. Το μοντέλο του μερκαντιλισμού και της φυτείας (που βασιζόταν στη δωρεάν, καταναγκαστική εργασία) άρχισε να χάνει τη δυναμική του απέναντι στην αναδυόμενη Βιομηχανική Επανάσταση.
Οι νέοι βιομήχανοι της Αγγλίας συνειδητοποίησαν ότι ένα σύστημα βασισμένο στους σκλάβους είναι ένα σύστημα χωρίς καταναλωτές. Η βιομηχανία, που παρήγαγε μαζικά αγαθά (κλωστοϋφαντουργία), χρειαζόταν εργάτες που να αμείβονται με μισθό (wage labor), ώστε στη συνέχεια να χρησιμοποιούν αυτόν τον μισθό για να αγοράζουν τα παραγόμενα προϊόντα. Η απαγόρευση του δουλεμπορίου ήταν το πρώτο, καθοριστικό χτύπημα της ελεύθερης αγοράς (και της μισθωτής εργασίας) ενάντια στην απαρχαιωμένη οικονομία του εξαναγκασμού.
