Έξι ευρωπαϊκά κράτη (Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Δυτική Γερμανία) υπογράφουν τη Συνθήκη της Ρώμης, δημιουργώντας την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), τον άμεσο πρόγονο της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μακροοικονομικά, το επίτευγμα της 25ης Μαρτίου 1957 είναι κολοσσιαίο. Οι ηγέτες της Ευρώπης αντιλήφθηκαν ότι ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν τα σύμφωνα μη επίθεσης, αλλά η απόλυτη οικονομική αλληλεξάρτηση. Η συνθήκη έθεσε τις βάσεις για την κατάργηση των δασμών και των ποσοστώσεων (τελωνειακή ένωση) και εισήγαγε τις «Τέσσερις Ελευθερίες»: την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών, προσώπων και κεφαλαίων.
Η λογική ήταν καθαρά καπιταλιστική: αν η βιομηχανία χάλυβα της Γαλλίας και η αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας χρησιμοποιούσαν την ίδια κοινή αγορά, ο πόλεμος μεταξύ τους θα σήμαινε ταυτόχρονη οικονομική αυτοκτονία. Η ημέρα αυτή αποτελεί τον θρίαμβο της μακροοικονομικής λογικής επί του εθνικισμού, δημιουργώντας το θεσμικό πλαίσιο για το μεγαλύτερο, πλουσιότερο και πιο σταθερό εμπορικό μπλοκ στην ιστορία της ανθρωπότητας.

