Ο Κολόμβος και η γέννηση της παγκόσμιας οικονομίας
3 Αυγούστου 1492
Τα ξημερώματα της 3ης Αυγούστου 1492, ο Χριστόφορος Κολόμβος απέπλευσε από το λιμάνι Πάλος της Ισπανίας με τρία μικρά πλοία, επιδοτούμενος από το Ισπανικό Στέμμα. Πίσω από την επική αφήγηση της εξερεύνησης κρύβεται ένα ξεκάθαρο, στυγνό μακροοικονομικό κίνητρο: η παράκαμψη του οθωμανικού μονοπωλίου. Η πτώση της Κωνσταντινούπολης είχε κλείσει τους χερσαίους εμπορικούς δρόμους προς την Ασία, εκτοξεύοντας τον πληθωρισμό στα μπαχαρικά και το μετάξι. Η Ευρώπη χρειαζόταν απεγνωσμένα εναλλακτικές εφοδιαστικές αλυσίδες για να επιβιώσει. Το ταξίδι αυτό δεν ανακάλυψε απλώς μια ήπειρο· γέννησε τη σύγχρονη, ωμή παγκοσμιοποίηση και τον μερκαντιλισμό, μεταφέροντας οριστικά το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομίας από τη Μεσόγειο στον Ατλαντικό.
Αν κάνουμε fast-forward στο σήμερα, η γεωοικονομία λειτουργεί με ακριβώς τους ίδιους ανελέητους κανόνες. Όπως η Ισπανία του 15ου αιώνα έψαχνε νέους δρόμους, έτσι και σήμερα παρακολουθούμε τον λυσσαλέο γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ευρώπης για τον έλεγχο των ναυτιλιακών διαδρόμων (Ερυθρά Θάλασσα, Νότια Σινική Θάλασσα) και των νέων πολύτιμων πόρων: των σπάνιων γαιών και των ημιαγωγών (microchips). Ο σύγχρονος «Νέος Δρόμος του Μεταξιού» (Belt and Road) του Πεκίνου είναι η άμεση απάντηση στην αμερικανική εμπορική κυριαρχία. Το 1492 μάς θυμίζει πως, όταν το κόστος ενός εμπορικού διαδρόμου (transit cost) γίνεται δυσβάσταχτο λόγω γεωπολιτικών τριβών, το παγκόσμιο κεφάλαιο θα χρηματοδοτήσει τα πιο ακραία επενδυτικά ρίσκα προκειμένου να χτίσει από την αρχή νέες, ασφαλείς γραμμές διεθνούς εμπορίου.

