Ρέθυμνο: 10€/μήνα σώζουν χωριά – Το μυστικό της Κρήτης!
σχετικά άρθρα
Η Κρήτη ξαναγράφει την ιστορία της υπαίθρου με ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα: Ο Δήμος Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου δίνει νέα πνοή σε ερημωμένα χωριά, μετατρέποντας εγκαταλελειμμένα δημοτικά κτίρια σε παραδοσιακά καφενεία με συμβολικό μίσθωμα μόλις 10 ευρώ τον μήνα. Έτσι, το φάντασμα της απομόνωσης υποχωρεί μπροστά στη ζεστασιά ενός καφέ και μιας ρακής.
Στον Άρδακτο, ένα χωριό σκαρφαλωμένο στα 630 μέτρα υψόμετρο, μόλις 18 μόνιμοι κάτοικοι έβλεπαν την κοινωνική ζωή να σβήνει. Όμως, το καφενείο του λυράρη Αλέξανδρου Παπαδάκη, με την υποστήριξη του Δήμου, ξαναέγινε το κέντρο του κόσμου. Εκεί, πέντε άνθρωποι συζητούν μετά την εκκλησία, μοιράζονται τα νέα και κρατούν ζωντανή την ψυχή του τόπου.
Ο Δήμαρχος Γιάννης Ταταράκης, με προσωπικό ενδιαφέρον, είδε την ανάγκη. “Χωριό χωρίς καφενείο είναι φάντασμα”, τονίζει ο Παπαδάκης, ανακαλώντας την εποχή του ’80 όταν ο Άρδακτος είχε τρία καφενεία που λειτουργούσαν ως ταχυδρομεία, παντοπωλεία, “πυρήνας” της κοινότητας. Τώρα, αυτή η αίγλη επιστρέφει.
Το πρόγραμμα στοχεύει σε χωριά με λιγότερους από 200 κατοίκους, ανακαινίζει παλιά σχολεία και κοινοτικά γραφεία, τα εξοπλίζει και τα παραχωρεί. Ήδη, Σαχτούρια, Κισσός, Άρδακτος και Δρίμισκος απολαμβάνουν τα οφέλη. Ο όρος; Το καφενείο να ανοίγει τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα τον χειμώνα.
Πέρα από την απλή εστίαση, το καφενείο ανέκαθεν ήταν ένας χώρος που “έσφυρε” από ζωή. Έφερνε τον κινηματογράφο, το τηλέφωνο, το ραδιόφωνο, ακόμη και το θέατρο στην καρδιά των απομακρυσμένων περιοχών. Αυτή η παράδοση, όμως, κόντεψε να χαθεί λόγω μικρού τζίρου και υψηλών εξόδων, μετατρέποντας την επιβίωσή τους σε πραγματικό άθλο για τις τοπικές Επιχειρήσεις.
Σήμερα, χάρη σε τέτοιες πρωτοβουλίες, οι φωνές, η μουσική και οι παρέες επιστρέφουν. Ο λυράρης Παπαδάκης διοργανώνει γλέντια, προσελκύοντας όχι μόνο ντόπιους αλλά και τουρίστες. Η επόμενη φάση περιλαμβάνει άλλα τέσσερα καφενεία σε Γιαννιού, Ασώματο, Πλατανές και Ορνέ.
Αυτή η προσπάθεια δεν αφορά απλώς το άνοιγμα ενός μαγαζιού. Δημιουργεί χώρους συνάντησης, διαλόγου και αλληλεπίδρασης. Σε έναν τόπο με μόλις 18 ψυχές, η διαφορά ανάμεσα στην ερήμωση και τη ζωή κρέμεται από μια λεπτή κλωστή: ένα τραπέζι, ένας καφές, μια ρακή και μια πόρτα που μένει ανοιχτή, υπενθυμίζοντας πως η Οικονομία της υπαίθρου μπορεί να ανθίσει ξανά με έξυπνες λύσεις.
