Tο μπλακάουτ της Iνδίας και οι ενεργειακές υποδομές
30 Ιουλίου 2012
Ήταν η στιγμή που ολόκληρος ο πλανήτης συνειδητοποίησε την απόλυτη ευθραυστότητα των σύγχρονων υποδομών. Στις 30 Ιουλίου 2012, η Ινδία βίωσε την αρχή του μεγαλύτερου μπλακάουτ στην ανθρώπινη ιστορία. Το βόρειο ηλεκτρικό δίκτυο κατέρρευσε, βυθίζοντας 300 εκατομμύρια ανθρώπους στο σκοτάδι (αριθμός που διπλασιάστηκε την επόμενη μέρα). Η βιομηχανία, τα τρένα και η καθημερινότητα νέκρωσαν. Αυτή η ασύλληπτη ενεργειακή κρίση δεν οφειλόταν σε φυσική καταστροφή, αλλά στην τεράστια υπερζήτηση που γονάτισε ένα παρωχημένο δίκτυο, απόλυτα εξαρτημένο από την παραγωγή άνθρακα και σημαδεμένο από κακοδιαχείριση.
σχετικά άρθρα
Η συγκεκριμένη επέτειος αποτελεί ένα τρομακτικό καμπανάκι για το σήμερα. Σε μια εποχή που η Δύση προσπαθεί να επιβάλει τη βάναυση ενεργειακή μετάβαση, η ραχοκοκαλιά των υποδομών δοκιμάζεται σκληρά. Η ενεργειακή ασφάλεια δεν καθορίζεται πλέον μόνο από τις γραμμές μεταφοράς ρεύματος, αλλά από τον απόλυτο έλεγχο των ναυτιλιακών διαδρόμων για τη μεταφορά LNG. Ενώ τα Στενά του Ορμούζ μετατρέπονται σε γεωπολιτικό ναρκοπέδιο, οι σύγχρονες αναδυόμενες οικονομίες αντιμετωπίζουν το ίδιο ακριβώς δίλημμα με την Ινδία του 2012: πώς να θρέψουν την αχαλίνωτη οικονομική ανάπτυξη χωρίς να καταρρεύσει το δίκτυο από την αδυναμία σταθερής προσφοράς ενέργειας. Το 2012 μας δίδαξε ότι η φθηνή ενέργεια δεν είναι δεδομένη και οι υποδομές τιμωρούν πάντα αμείλικτα την υποεπένδυση.
