Η υπογραφή που θεμελίωσε την αμερικανική ενιαία αγορά
17 Σεπτεμβρίου 1787
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1787, οι αντιπρόσωποι της Συνταγματικής Συνέλευσης στη Φιλαδέλφεια συναντήθηκαν για τελευταία φορά και υπέγραψαν το νέο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Τριάντα εννέα ονόματα μπήκαν τελικά στο έγγραφο, το οποίο έπρεπε στη συνέχεια να επικυρωθεί από τις Πολιτείες. Πολιτικά, ήταν η δημιουργία ενός ισχυρότερου ομοσπονδιακού κράτους. Οικονομικά, όμως, έθετε τις βάσεις για κάτι εξίσου σημαντικό: τη μετατροπή δεκατριών κατακερματισμένων οικονομιών σε έναν περισσότερο ενιαίο εμπορικό και χρηματοπιστωτικό χώρο.
σχετικά άρθρα
Το προηγούμενο καθεστώς, τα Articles of Confederation, είχε αφήσει την κεντρική κυβέρνηση εξαιρετικά αδύναμη. Το Κογκρέσο δεν μπορούσε να επιβάλει αποτελεσματικά φόρους ούτε να ρυθμίσει το εμπόριο μεταξύ των Πολιτειών. Οι διαφορετικοί κανόνες, οι εμπορικές συγκρούσεις και τα προβλήματα χρηματοδότησης απειλούσαν τη βιωσιμότητα του νέου κράτους. Το Σύνταγμα άλλαξε ριζικά αυτή την εικόνα.
Το Άρθρο I, Τμήμα 8 έδωσε στο Κογκρέσο εξουσία να επιβάλλει φόρους και δασμούς, να δανείζεται στο όνομα των ΗΠΑ, να ρυθμίζει το εμπόριο με ξένες χώρες και μεταξύ των Πολιτειών, να κόβει νόμισμα, να καθορίζει μέτρα και σταθμά και να θεσπίζει ενιαίους κανόνες πτώχευσης. Προέβλεψε ακόμη προστασία δικαιωμάτων εφευρετών και συγγραφέων, δημιουργώντας συνταγματική βάση για την πνευματική ιδιοκτησία.
Αυτές οι διατάξεις είναι ουσιαστικά η οικονομική υποδομή πάνω στην οποία οικοδομήθηκαν αργότερα το ομοσπονδιακό δημόσιο χρέος, το τραπεζικό σύστημα, η εσωτερική αγορά και το δίκτυο εμπορίου των ΗΠΑ. Χωρίς ενιαία φορολογική και εμπορική εξουσία, ο Alexander Hamilton δύσκολα θα μπορούσε λίγα χρόνια αργότερα να δημιουργήσει ένα αξιόπιστο σύστημα κρατικής χρηματοδότησης.
Η 17η Σεπτεμβρίου 1787 είναι επομένως και οικονομικό ορόσημο: η ημέρα που τέθηκαν οι θεσμικές βάσεις ώστε μια ένωση Πολιτειών να εξελιχθεί σταδιακά σε μια τεράστια εθνική αγορά.
