Η Παγκόσμια Τράπεζα περνά από τη θεωρία στην πράξη
27 Σεπτεμβρίου 1946
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1946, στην Ουάσιγκτον, ξεκίνησε η πρώτη ετήσια συνέλευση του Συμβουλίου των Διοικητών της Παγκόσμιας Τράπεζας. Εκπρόσωποι 38 κρατών συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν πώς ένας θεσμός που είχε σχεδιαστεί μέσα στον πόλεμο θα μπορούσε πλέον να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της παγκόσμιας οικονομίας. Η συνεδρίαση διήρκεσε έως τις 3 Οκτωβρίου.
σχετικά άρθρα
Η International Bank for Reconstruction and Development – IBRD, ο πυρήνας της μετέπειτα World Bank, είχε δημιουργηθεί στο πλαίσιο των συμφωνιών του Bretton Woods του 1944. Στόχος ήταν η δημιουργία ενός σταθερότερου διεθνούς οικονομικού συστήματος μετά την καταστροφή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και η χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης χωρών των οποίων οι υποδομές και παραγωγικές δυνατότητες είχαν υποστεί τεράστιες ζημιές.
Η Τράπεζα είχε ανοίξει επίσημα τις πόρτες της μόλις στις 25 Ιουνίου 1946 στην Ουάσιγκτον, ξεκινώντας με 26 εργαζομένους, 12 εκτελεστικούς διευθυντές και 38 κράτη-μέλη. Στην πρώτη συνάντηση των κυβερνητών τον Σεπτέμβριο, ο πρώτος πρόεδρός της Eugene Meyer παρουσίασε την πρόοδο των πρώτων μηνών, καθώς και τις κινήσεις για μελλοντικά δάνεια και την πώληση τίτλων της Τράπεζας στις αγορές.
Η σημασία ήταν τεράστια. Για πρώτη φορά δημιουργούνταν σε τέτοια κλίμακα ένας πολυμερής χρηματοδοτικός οργανισμός που θα αντλούσε κεφάλαια χρησιμοποιώντας την πιστοληπτική δύναμη των κρατών-μελών του και θα τα διοχέτευε σε χώρες και έργα που χρειάζονταν μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση.
Το πρώτο μεγάλο δάνειο της Παγκόσμιας Τράπεζας θα δοθεί το 1947 στη Γαλλία για την ανοικοδόμησή της. Με την έλευση του Σχεδίου Marshall, η Τράπεζα άρχισε σταδιακά να στρέφεται περισσότερο προς μεγάλα έργα υποδομών και την ανάπτυξη οικονομιών εκτός Ευρώπης, χρηματοδοτώντας ηλεκτρισμό, μεταφορές, άρδευση και άλλες βασικές επενδύσεις.
Η 27η Σεπτεμβρίου 1946 ήταν έτσι μία από τις ημέρες κατά τις οποίες το σύστημα του Bretton Woods μετατράπηκε από θεσμικό σχέδιο σε πραγματικό χρηματοπιστωτικό μηχανισμό.
