Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ξεκινά την ατέρμονη ποσοτική χαλάρωση
10 Αυγούστου 2010
Στις 10 Αυγούστου 2010, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) προέβη σε μια ανακοίνωση που φαινομενικά είχε καθαρά τεχνικό χαρακτήρα, αλλά ουσιαστικά ανέτρεψε τους κανόνες του παιχνιδιού: αποφάσισε να διατηρήσει το μέγεθος του ισολογισμού της σταθερό, επανεπενδύοντας τα κεφάλαια από τα χρεόγραφα που έληγαν (MBS και χρέος οργανισμών) πίσω σε μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, η αγορά πίστευε ότι τα προγράμματα διάσωσης του 2008-2009 ήταν προσωρινά και ότι η κεντρική τράπεζα θα άρχιζε σύντομα την «έξοδο» για να αποσύρει τη ρευστότητα. Με την απόφαση αυτή, η Fed παραδέχθηκε ανοιχτά ότι η οικονομική ανάκαμψη ήταν υπερβολικά αναιμική και ότι η αγορά δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς τη συνεχή, τεχνητή νομισματική της υποστήριξη.
σχετικά άρθρα
Ήταν το άτυπο προοίμιο αυτού που σύντομα θα ονομαζόταν Ποσοτική Χαλάρωση 2 (QE2). Η συγκεκριμένη κίνηση σηματοδότησε την αρχή του εθισμού των παγκόσμιων κεφαλαιαγορών στην ένεση φθηνού χρήματος. Η μακροοικονομία διαστρεβλώθηκε πλήρως: αντί οι εταιρείες να επενδύουν σε παραγωγικές υποδομές, δανείζονταν φθηνά για να προχωρήσουν σε μαζικές επαναγορές μετοχών (stock buybacks). Σήμερα, αντιμέτωποι με έναν εξαιρετικά επίμονο πληθωρισμό και τις συνέπειες των σπασμένων εφοδιαστικών αλυσίδων, διαπιστώνουμε ότι η απόφαση του 2010 εγκλώβισε τις κεντρικές τράπεζες. Η προσπάθεια εξόδου από αυτήν την ατέρμονη νομισματική επέκταση έχει αποδειχθεί η πιο επικίνδυνη δοκιμασία για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
