Η έκτακτη ένεση ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
9 Αυγούστου 2007
Το πρωινό της 9ης Αυγούστου 2007, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προχώρησε σε μια αιφνιδιαστική και κολοσσιαία παρέμβαση, διοχετεύοντας το αδιανόητο για την εποχή ποσό των 94,8 δισεκατομμυρίων ευρώ στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Η απόφαση αυτή πάρθηκε σε συνθήκες απόλυτου πανικού, καθώς η διατραπεζική αγορά είχε πρακτικά νεκρώσει μετά το πάγωμα των επενδυτικών ταμείων της BNP Paribas. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες, έχοντας μολυνθεί βαριά από τα αμερικανικά τοξικά ομόλογα (MBS), αρνούνταν πλέον να δανείσουν η μία την άλλη, υπό τον φόβο ότι ο αντισυμβαλλόμενος θα χρεοκοπούσε πριν ξημερώσει. Η έλλειψη ρευστότητας απείλησε να προκαλέσει ένα ασύμμετρο συστημικό σοκ, αναγκάζοντας τη Φρανκφούρτη να λειτουργήσει βίαια ως ύστατος δανειστής (lender of last resort). Αυτή η παρέμβαση-σοκ διέλυσε οριστικά την ψευδαίσθηση ότι η κρίση των subprime δανείων αφορούσε αποκλειστικά την αγορά ακινήτων των ΗΠΑ. Αποκάλυψε τον βαθμό διασύνδεσης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και τον επικίνδυνο ρόλο του σκιώδους τραπεζικού συστήματος (shadow banking). Μακροοικονομικά, η 9η Αυγούστου σήμανε την έναρξη μιας νέας, σκοτεινής εποχής για την κεντρική τραπεζική. Από εκείνη την ημέρα και μετά, ο ισολογισμός της ΕΚΤ άρχισε να διογκώνεται ανεξέλεγκτα, εγκλωβίζοντας την ευρωζώνη σε έναν διαρκή κύκλο ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Σήμερα, καθώς το κόστος δανεισμού και ο δομικός πληθωρισμός πλήττουν ξανά τον πυρήνα της Ευρώπης, η ιστορία υπενθύμίζει ότι όταν το κράτος σώζει τις τράπεζες τυπώνοντας χρήμα, το πραγματικό κόστος μετακυλίεται πάντα, αργά και βασανιστικά, στην αγοραστική δύναμη των πολιτών.
