Ο αντιδραστήρας νούμερο 4 στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ, στη σημερινή Ουκρανία, εκρήγνυται κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής ρουτίνας, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ραδιενέργειας σε ολόκληρη την Ευρώπη.
σχετικά άρθρα
Οικονομικά, το Τσερνόμπιλ δεν ήταν απλώς μια περιβαλλοντική τραγωδία, αλλά ένα колоσσιαίο σοκ καταστροφής κεφαλαίου. Για τη Σοβιετική Ένωση, ο λογαριασμός υπήρξε ασήκωτος. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το άμεσο και έμμεσο κόστος της απορρύπανσης, της μετεγκατάστασης πόλεων, της ιατρικής περίθαλψης και της απώλειας αγροτικής παραγωγής άγγιξε τα 68 δισεκατομμύρια ρούβλια. Πολλοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι αυτή η ακραία δημοσιονομική αιμορραγία επιτάχυνε καθοριστικά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ λίγα χρόνια αργότερα.
Παράλληλα, η 26η Απριλίου 1986 άλλαξε τον χάρτη των επενδύσεων. Η βιομηχανία της πυρηνικής ενέργειας, η οποία θεωρούνταν η απόλυτη απάντηση στις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70, «πάγωσε» παγκοσμίως. Το ασφάλιστρο κινδύνου (risk premium) για το χτίσιμο νέων αντιδραστήρων έγινε απαγορευτικό, αναγκάζοντας το δυτικό κεφάλαιο να στραφεί ξανά στα ορυκτά καύσιμα για τις επόμενες δεκαετίες.
